تحلیل فنی بازی استقلال و سپاهان نشان داد که تیم آبی پوش هر زمان که خواست، توانست به منطقه دفاعی سپاهان نفوذ کند. بازیکنان استقلال در روند انتقال از دفاع به حمله با بهره گیری از پاس های سریع و دقیق مدافعان مرکزی، عملکردی قابل توجه داشتند و از لحاظ تاکتیکی برتری چشمگیری نسبت به سپاهان نشان دادند؛ برتری که نقش اساسی در ثبت هر دو گل استقلال داشت. محرم نویدکیا پس از این دیدار از نمایش تیمش ناراضی بود و به طور یقین، پس از تسلط استقلال در میدان، چندین بار نگاهش به نیمکت افتاد اما بازیکنانی که بتوانند تاثیرگذاری لازم در خط میانی داشته باشند در دسترس نبودند. مشکل خط دفاع سپاهان در هر دو گل استقلال
در جریان گل اول، استقلال با وجود نداشتن مالکیت کامل، چندین بار خط دفاعی طلایی پوشان را تحت فشار قرار داد. سرانجام دفع نه چندان موثر حاج صفی در نزدیکی محوطه جریمه منجر به فرصتی شد که مهاجم استقلال بدون هیچ ممانعتی توانست دروازه سپاهان را باز کند. گل دوم نیز پس از از دست دادن توپ توسط سهرابیان اتفاق افتاد؛ مهاجم استقلال توانست مسیر طولانی ای را با توپ طی کند و در نهایت پاس تعیین کننده ای بدهد که قلی زاده موفق شد آن را به گل تبدیل کند. ناکامی خط هافبک سپاهان در کنترل بازی
سپاهان در این دیدار از ترکیب سه نفره عارف حاجی عیدی، آرش رضاوند و عباس حبیبی در خط میانی خود استفاده کرد. هرچند حاجی عیدی و رضاوند به عنوان دو بازیکن توانمند در توپ ربایی و تخریب بازی، شناخته شده اند، اما در این مسابقه قادر به کنترل جریان بازی نبودند و خط هافبک استقلال کاملاً بر میدان مسلط شد. این ضعف سپاهان در میانه زمین تاثیر مستقیم بر نتیجه مسابقه گذاشت. غیبت نورافکن؛ ضربه ای سنگین به سپاهان
طلایی پوشان در این نبرد حساس امید نورافکن را در اختیار نداشتند و این غیبت باعث شد دست محرم نویدکیا روی نیمکت خالی تر از همیشه باشد. حضور نورافکن به عنوان یک هافبک جنگنده می توانست انرژی تازه ای به تیم القا کند و روند بازی را به نفع سپاهان تغییر دهد. اما نبود او کاملاً محسوس بود و سپاهان نتوانست مهره مناسبی برای جبران این ضعف پیدا کند. …
