همشهری آنلاین: از نخستین روزهای حضور فیلم «استخر» در جشنواره فیلم فجر و آغاز اکران عمومی آن در تاریخ ۲۴ تیر ۱۴۰۵، موضوعی خاص در میان صدها نظر مخاطبان برجسته بوده است؛ اکثریت نظرات متمرکز بر نام و سبک سروش صحت به عنوان کارگردان این فیلم هستند. به نظر میرسد که تماشاگران قبل از خریدن بلیت، تصمیم میگیرند آیا با دنیای فکری او همسو هستند یا خیر.
بررسی بیش از هزار دیدگاه درباره این فیلم نشان میدهد که «استخر» تبدیل به یکی از آثار دوقطبی سال شده است؛ فیلمی که برای برخی تماشاگران «شاهکاری قابل تحسین» و برای برخی دیگر «هدر دادن وقت» محسوب میشود. نکته جالب اینجاست که این اختلاف نظرها نه درباره جنبههای فنی یا بازیگری فیلم، بلکه درباره سوال بنیادی است که از سوی مخاطبان مطرح شده است: آیا سروش صحت تعریف جدیدی از سینما ارائه میدهد یا خیر؟ شهرت کارگردان فراتر از فیلم
در بسیاری از نظرات، شخصیت سروش صحت به میزان قابل توجهی بر ارزیابی مخاطبان از فیلم سایه افکنده است. عمده نقدها و تحسینها به بررسی این اثر نسبت به آثار قبلی او اختصاص یافته است؛ از فیلمهایی مثل «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافهها» گرفته تا سریال محبوب «مگه تموم عمر چندتا بهاره». حتی کسانی که از فیلم رضایت کامل ندارند معمولاً سخنانشان را با عبارات مشابهی آغاز میکنند: «عاشق کارهای صحت هستم، اما...» یا «انتظار بیشتری از سروش صحت دارم». در نقطه مقابل، طرفداران این فیلم معتقدند که هر کسی با دنیای ذهنی کارگردان آشنا باشد، میتواند از «استخر» نیز رضایت داشته باشد. یک نظر برجسته از کاربران بیان میکند: «افراد به دو دسته تقسیم میشوند، آنهایی که عاشق سبک فکری سروش صحت هستند و کسانی که علاقهای ندارند.» کمدی نیست، اما هست!
بیشترین انتقادی که کاربران مطرح کردهاند، پیرامون فاصله میان انتظاراتشان از فیلم و آنچه در سالن تجربه کردهاند، بوده است. بسیاری از مخاطبان با تصور تماشای یک کمدی به دیدن فیلم رفتهاند، اما با اثری تلخ و آرام مواجه شدهاند. عباراتی نظیر «کمدی نبود»، «هیچ لحظه خندهداری نداشت»، …
