به گزارش رکنا، بلند صحبت کردن لزوماً نشانه برونگرایی، اضطراب یا اختلال روانی نیست و میتواند تحت تأثیر عادتهای خانوادگی، فرهنگ، محیط یا حتی شرایط شنوایی فرد شکل گرفته باشد؛ با این حال، اگر صدای بلند بهطور مداوم باعث حواسپرتی و اختلال در روابط شود یا در جریان تعارض با هدف ترساندن و تهدید طرف مقابل به کار رود، میتواند به یک رفتار آزارگرانه تبدیل شود.
زهره نظام آبادی با بیان اینکه بلند صحبتکردن ریشه در ساختار شخصیتی فرد دارد یا نشانه اضطراب است؟ گفت: خود بلند صحبتکردن به تنهایی ویژگی شخصیتی به حساب نمیآید و بیشتر میتواند تحت تاثیر عادات و سبک ارتباطی، شرایط شنوایی فرد و محیط باشد.
وی افزود: گاهی وقتها افراد تحت تاثیر اضطراب شدید که قرار میگیرند کنترل و شدت صدایشان را از دست میدهند، اما کلا به تنهایی نمیشود بررسی کرد که آیا بلند صحبتکردن ریشه در ساختار شخصیت فرد دارد یا نه؟. …
