به گزارش رکنا، طراحی و تولید مجموعهای از جنس «شفرونی» هم در نگاه نخست، از همین منظر واجد ارزش ذاتی است که نگاه متفاوتی نسبت به تلفیق آموزش و سرگرمی در حوزه همواره جذاب و پرمخاطب آشپزی را نمایندگی میکند.
پخش فصل اول این برنامه از پلتفرم «فیلیمو» با بازخوردهای متفاوتی همراه شد اما بهرغم نقدهای وارده به برخی جزییات محتوایی، کلیت آن از سوی عامه مخاطبان نمره قبولی گرفت و طبیعی بود به پشتوانه همین تأییدیه از سوی مخاطبان، تولید و پخش آن به فصل دوم برسد. حالا چند هفتهای است که فصل دوم «شفرونی» در کنداکتور پخش فیلیمو قرار گرفته و اتفاقا با یک چاشنی درست و اصولی، طعم متفاوتی هم پیدا کرده است.
این برنامه در فصل نخست روی غذای ملل متمرکز بود و در هر قسمت با سفر به یکی از کشورها، علاوهبر معرفی یکی از غذاهای معروف آن کشور، فرصتی برای آشنایی با فرهنگ ملل را هم در قالبی سرگرمکننده و خوش رنگ و لعاب فراهم میآورد. در فصل دوم اما همه چیز رنگ بومیتر به خود گرفته و اینبار در هر قسمت، «شفرونی» سراغ یکی از استانهای ایران میرود و چاشنی فرهنگ اقوام، همان انتخابی است که خروجی این برنامه را تماشاییتر کرده است.
استفاده از ظرفیت موسیقی نواحی در کنار بهرهگیری بهاندازه از جذابیتهای بصری و پوششهای بومی، دومین فصل از این برنامه را به یک ایرانگردی مفرح تبدیل کرده است. سفر به کرمانشاه در قسمت نخست و عزیمت به گیلان در دومین قسمت هم نشان از خوشسلیقگی طراحان این برنامه در تلفیق ارزشهای غذایی استانها مختلف با جذابیتهای بومی این استانها دارد.
«شفرونی» همچنان برنامهای سرگرمکننده و متکی بر مزاح و شوخی است که در یک قرارداد نانوشته با مخاطب، میدانیم که در هیچ بخشی قرار نیست لحن جدی و آموزشی به خود بگیرد اما در زیرمتن همین لحظات مفرح، نسبت به اهمیت آشنایی با فرهنگ اقوام ایرانی، بیتوجه نبوده است. دعوت از چهرههای آشنایی که برخاسته از استان هستند و بهنوعی بخشی از فرهنگ بومی یک استان را در قالب این رقابت سرگرمکننده نمایندگی میکنند، یکی دیگر از تمهیداتی است که لااقل تا به اینجای کار، بهخوبی جواب داده و موردتوجه مخاطبان هم قرار گرفته است.
باید دید …
