به گزارش رکنا، در بازار خودروی ایران یک تناقض عجیب وجود دارد؛ هر روز خبر تازهای از تأخیر در تحویل خودرو، افزایش قیمت هنگام دعوتنامه، تغییر شرایط قرارداد و حتی تشکیل پروندههای قضایی علیه برخی شرکتها منتشر میشود، اما در همان روزها میلیونها نفر برای ثبتنام در طرحهای فروش ایرانخودرو، سایپا یا خودروسازان خصوصی صف میکشند.
این رفتار در نگاه اول غیرمنطقی به نظر میرسد، اما اگر ساختار بازار خودرو را بررسی کنیم، مشخص میشود که تصمیم مردم بیش از آنکه از سر اعتماد باشد، از روی اجبار اقتصادی است. اختلاف قیمت وسوسهانگیز
در بسیاری از کشورها، پیشفروش خودرو به معنای اعتماد مشتری به برند است؛ اما در ایران انگیزه اصلی، اختلاف قیمت کارخانه و بازار آزاد است. خریدار میداند ممکن است خودرو را با تأخیر تحویل بگیرد، اما اگر اختلاف قیمت چند صد میلیون تومان باشد، حاضر است ماهها منتظر بماند.
در واقع مردم خودرو نمیخرند؛ آنها در حال خرید یک «رانت قانونی» هستند. تورم، بزرگترین مشوق ثبتنام
اقتصاد تورمی باعث شده پول نقد هر روز ارزش خود را از دست بدهد. بسیاری از خانوادهها معتقدند نگه داشتن پول در بانک به معنای کاهش قدرت خرید است، اما تبدیل آن به خودرو میتواند ارزش سرمایه را حفظ کند.
به همین دلیل خودرو از یک کالای مصرفی به یک ابزار سرمایهگذاری تبدیل شده است. بازار انحصاری، حق انتخاب را از مردم گرفته است
اگر واردات آزاد و رقابت واقعی وجود داشت، مصرفکننده میتوانست به راحتی از شرکتی که بدقولی کرده خرید نکند. اما در بازاری که عرضه محدود است و انتخابهای کمی وجود دارد، مشتری ناچار است دوباره به همان شرکتها مراجعه کند.
در چنین شرایطی، رقابت بر سر کیفیت خدمات نیست؛ رقابت بر سر دسترسی به خودرو است. ترس از گرانتر شدن
یکی از مهمترین دلایل ثبتنام، نگرانی از افزایش مداوم قیمتهاست. تجربه سالهای گذشته نشان داده هر بار که قیمت کارخانه افزایش یافته، کسانی که ثبتنام کردهاند سود بردهاند و کسانی که منتظر ماندهاند مجبور شدهاند خودرو را گرانتر بخرند.
بنابراین …
