به گزارش رکنا، سریالهایی همچون «شکارچی ذهن» و مصاحبه با قاتلان زنجیرهای یا «مرز وظیفه» که با سکانسهای طولانی بازجویی، فضایی پر از هیجان و کشش خلق میکنند از این دست هستند؛ اما شاخصترین نمونه از این سبک را شاید بتوان در «Criminal» پیدا کرد؛ سریالی جذاب و پرتعلیق که همه داستانش در یک اتاق بازجویی میگذرد و استقبال از این سریال باعث شد نتفلیکس نسخههای دیگری از آن را در چند کشور تولید کند.
«اعتراف میکنم» به تهیهکنندگی رضا فتحاللهیپور و نیما حسنینسب که از نیمه مردادماه پخش خود را در فیلمنت آغاز کرده، نسخه ایرانی همین سریال است. داستان سریال درباره یک گروه تحقیق و بازجویی است که در هر اپیزود پروندهای پیچیده را بررسی میکنند تا مجرمان خطرناکی را وادار به اعتراف کنند.
تمام داستان در واحد یک ساختمان میگذرد که با هدف رسیدگی به پروندههای قدیمی و مخدومه، بازسازی شده است و تیم 5 نفره بازجویی و تحقیق متشکل از سه نیروی پلیس به همراه یک روانشناس و هکر با بازگشایی پروندههای حل نشده، اتاق بازجویی را مهیای کشف حقیقت میکنند.
سریال در قسمت اول با طرح یک پرونده جنایی و حل معمای آن وارد داستان اصلی و معرفی شخصیتها میشود؛ یک ایده جذاب برای افتتاحیه سریالی اپیزودیک و روشن کردن مسیر داستان در هر قسمت. «اعتراف می کنم» با همین چند کاراکتر اصلی، داستان هر اپیزود را پیش میبرد و در کنار پروندههای مستقل، به تدریج شخصیتهای اصلی خود را نیز معرفی میکند.
عنوان سه اپیزود اول یعنی «قاعده بازی»، «درباره الی» و «خواب زمستانی» از نام فیلمهای سینمایی الهام گرفته شده و این انتخاب که هر قسمت با عنوان یک اثر سینمایی گره خورده، به یکی از ویژگیهای فرمی سریال تبدیل شده است.
اگرچه با پخش سه قسمت از سریال در فیلم نت، قضاوت درباره کیفیت آن هنوز زود است اما آنچه تاکنون پیش روی مخاطب قرار گرفته، در ساختار تولیدات داخلی اثری متفاوت در ژانر پلیسی است و دست کم در فرم و شیوه روایت، تجربه تازهای به حساب میآید. با این حال سپری شدن خط داستانی در اتاق بازجویی و کشف نیمههای تاریک یک پرونده جنایی، سریال را به رعایت و در نظر گرفتن استانداردهای این ژانر متعهد میکند.
در …
