دختری روبهروی ویترین مغازهای ایستاده است. با نوک انگشتهایش، چند بار موهایش را شانه میزند و سپس آنها را رها میکند. آن سوی شیشه، لپتاپی قرار دارد که برای پیشبرد پایاننامه، شرکت در کلاسهای دانشگاه و یافتن شغل به آن نیاز مبرم دارد؛ اما قیمت آن بهگونهای است که تنها راهکار در دسترس برای او، فروش موهایی است که سالها برای بلند شدنشان صبر کرده است.
به گزارش فرارو، این تصویری از فیلم سینمایی «رها». فیلمی که به مصائب دختری از طبقه فرودست برای تهیه یک لپتاپ میپردازد. اگرچه در آن فیلم چالشها مسیر دیگری را طی میکنند، اما هسته اصلی داستان یعنی تلاش برای تامین یک نیاز ضروری با کمترین امکانات، در جامعه امروز مصداقهای فراوانی دارد.
در سالهای اخیر، روایتهایی از زنانی شنیده میشود که برای پرداخت اجارهبها، تامین هزینه درمان، تهیه جهیزیه یا پرداخت شهریه دانشگاه، بخشی از داراییهای فردی خود از جمله موی سرشان را در ازای دریافت پول واگذار میکنند.
این بار موضوع فراتر از پدیدههایی چون فروش کلیه است و بحث بر سر بازار موهای طبیعی است. موی سر حالا برای برخی از مردم به یکی از معدود داراییهای قابل نقد شدن در مواجهه با هزینههای زندگی تبدیل شده است.
شاید در نگاه اول، فروش مو تصمیمی کاملا شخصی و شبیه به فروش طلا یا تلفن همراه به نظر برسد؛ اما زمانی که این پدیده از یک رفتار فردی به روندی قابل توجه در جامعه تبدیل میشود، باید ریشههای آن را در شرایط اقتصادی و اجتماعی جستوجو کرد. در واقع، این پدیده که با تورم و چالشهای معیشتی ارتباطی مستقیم دارد، بازتابی از شرایطی است که در آن تامین هزینههای زندگی برای بخشهای پایین درآمدی دشوارتر شده است. تبدیل داراییهای خرد به سرمایه نقدشونده
در علم اقتصاد، دارایی به مواردی اطلاق میشود که در زمان نیاز، قابلیت تبدیل شدن به پول نقد را داشته باشند. برای طبقات متوسط، این داراییها معمولا شامل مسکن، خودرو یا سپردههای بانکی است. اما با حرکت به سمت دهکهای پایینتر اقتصادی، سبد داراییهای قابل نقد شدن کوچکتر میشود و افراد برای تامین نیازهای فوری خود، به ناچار به سرمایههای …
