به گزارش رکنا، فوتبال، برخلاف تصور سطحی برخی از مدیران و تصمیمگیران، تنها یازده بازیکن در یک مستطیل سبز نیست؛ فوتبال، یک اکوسیستم عظیم از احساسات، اقتصاد و فرهنگ است که قلب تپنده آن، «تماشاگر» است.
وقتی صحبت از تقابل دو غول فوتبال ایران، یعنی تراکتور و پرسپولیس میشود، صحبت از یک بازی ساده نیست؛ صحبت از یک «رویداد ملی» است که میلیونها نفر را در خانه و ورزشگاه به وجد میآورد. اما وقتی تصمیم گرفته میشود که این نبرد حساس، در سکوت مرگبار و بدون حضور تماشاگران برگزار شود، در واقع اعلام شده است که فوتبال ایران، از روح و معنای خود تهی شده است. ما امروز با یک بحران «بیمعنایی» روبرو هستیم. ۱- پارادوکسِ هیجان و سکوت؛ چرا تراکتور و پرسپولیس؟
انتخاب ترکیبهایی مانند تراکتور و پرسپولیس برای برگزاری در ورزشگاه بسته، یک انتخاب استراتژیک نیست، بلکه یک «بیگناهی در حق فوتبال» است. این دو تیم، نمادهای هویت منطقهای و ملی هستند. هواداران تراکتور، بخشی از هویت آذربایجان و فوتبال ایران هستند و هواداران پرسپولیس، ستون اصلی محبوبیت لیگ برتر. …
