به گزارش رکنا، این پرونده جنایی از اواسط سال 1390 و پس از وقوع یک درگیری مسلحانه در یکی از روستاهای حوالی تهران آغاز شد؛ ماجرایی که ریشه آن به ناپدید شدن 3 رأس گوسفند بازمیگشت.
پس از اعلام تیراندازی به پلیس، مأموران به محل حادثه اعزام شدند و دریافتند جوانی 30 ساله به نام «وحید» بر اثر اصابت گلوله سلاح شکاری جان باخته است. با انتقال جسد به پزشکی قانونی، تحقیقات برای کشف انگیزه و عامل جنایت آغاز شد.
بررسیهای پلیس نشان داد وحید چند سال به عنوان چوپان برای یکی از اهالی روستا کار میکرده است. چند روز پیش از قتل، صاحب گله متوجه ناپدید شدن 3 گوسفند خود شده و به وحید مظنون شده بود. همین موضوع باعث درگیری میان آنها شد و در جریان این درگیری، «شهرام»، پسر صاحب گله، با شلیک گلوله وحید را به قتل رساند.
با آغاز تحقیقات، شهرام پس از 5 سال شناسایی و دستگیر شد. او در بازجوییها به قتل اعتراف کرد و پس از محاکمه به قصاص محکوم شد.
اما در جریان رسیدگی به پرونده مشخص شد وحید نقشی در سرقت گوسفندان نداشته و فرد دیگری عامل این سرقت بوده است. با وجود روشن شدن بیگناهی مقتول، پدر وحید حاضر به گذشت نشد و در نهایت حکم قصاص شهرام در اواخر سال 1401 اجرا شد.
ماجرا اما با اجرای حکم قصاص پایان نیافت. حدود 2 سال بعد، در اواسط سال 1403، برادران شهرام به دلیل اینکه خانواده مقتول حاضر به بخشش نشده بودند، تصمیم به انتقام گرفتند.
آنها سراغ «کریم»، برادر دیگر خانواده مقتول، رفتند که در زمین کشاورزی مشغول کار بود. برادران شهرام با یک قبضه سلاح شکاری به سمت او تیراندازی کردند.
کریم نیز که مسلح بود، در واکنش به این حمله تیراندازی کرد و در جریان درگیری، یکی از برادران شهرام به نام «اصغر» هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت.
پس از اعلام این درگیری مسلحانه، مأموران در محل حاضر شدند و کریم را دستگیر کردند. او در جریان تحقیقات ضمن اعتراف به تیراندازی مرگبار، مدعی شد که برای دفاع از جان خود دست به این اقدام زده است.
دفاع در دادگاه؛ «اگر شلیک نمیکردم، کشته میشدم»
در جلسه دادگاه، اولیای …
