دانشمندان به تازگی دریافتند مغز هنگام خواب عمیق، بهجای قطع کامل ارتباط با محیط، توجه خود را از صداهای بیرونی به سیگنالهای درونی بدن مانند ضربان قلب منتقل میکند؛ فرآیندی که میتواند توضیح دهد چرا برخی افراد بهراحتی در برابر صداهای مزاحم همچنان خواب میمانند.
اگر تا به حال از خود پرسیدهاید چگونه برخی افراد میتوانند در میان صدای بلند زنگ هشدار، رعدوبرق یا حتی سر و صدای همسایهها همچنان خواب بمانند، تحقیقات جدید ممکن است پاسخی برای این پرسش ارائه کند. دانشمندان میگویند این موضوع احتمالاً به این دلیل نیست که مغز در هنگام خواب کاملاً صداهای اطراف را نادیده میگیرد، بلکه به این علت است که در برخی مراحل خواب، توجه خود را به اطلاعات مهمتری از داخل بدن معطوف میکند.
پژوهشگران دریافتهاند که در مرحله خواب حرکت سریع چشم (REM) که بیشترین ارتباط را با رؤیاهای واضح دارد، مغز تمرکز خود را از جهان بیرونی به سمت سیگنالهای داخلی بدن، بهویژه ضربان قلب، تغییر میدهد. این مطالعه که توسط محققانی از دانشگاه لوزان و دانشگاه ژنو انجام شده است، بررسی میکند مغز چگونه صداهای خارجی و پیامهای درونی بدن را در زمان بیداری و مراحل مختلف خواب پردازش میکند.
برای انجام این پژوهش، فعالیت مغزی ۲۵ فرد بزرگسال سالم با استفاده از الکتروانسفالوگرافی (EEG) ثبت شد؛ روشی که امکان اندازهگیری فعالیت الکتریکی مغز را فراهم میکند. شرکتکنندگان در حالی که بیدار بودند و همچنین در زمان خواب، به صداهای ساده گوش دادند تا پژوهشگران بتوانند واکنش مغز به صداهای بیرونی را با واکنش آن به ضربان قلب خود فرد مقایسه کنند.
نتایج نشان داد با ورود افراد از حالت بیداری به مرحله خواب REM، واکنش مغز به صداها بهتدریج کاهش پیدا میکند. این کاهش در مرحلهای از خواب REM که به آن «REM فازیک» گفته میشود، شدیدتر بود؛ مرحلهای که با حرکتهای سریع چشم و رؤیاهای بسیار زنده همراه است.
در مقابل، واکنش مغز به ضربان قلب در تمام طول خواب REM همچنان قوی باقی ماند و حتی نسبت به زمان بیداری افزایش پیدا کرد. به گفته پژوهشگران، این یافته نشان میدهد مغز در هنگام خواب خاموش نمیشود، بلکه نحوه توزیع توجه خود را تغییر میدهد. به جای تمرکز بر محیط بیرونی، توجه بیشتری به وضعیت داخلی بدن معطوف میشود.
دانشمندان …
