به طور اصولی باید گفت که ادیان توحیدی ابراهیمی، ادیانی تقویمی هستند و در این میان، شیعه به طور جدّیتر، یک مذهب تقویمی است. این، نکتهای است که از آداب و اخلاق مذهبی آن، بویژه بزرگداشت روزها و ایّام، به هر مناسبت، آشکار میشود. این توجّه، بسیار قدیمی است و شاهد آن، رسالههای فراوانی است که در قرن سوم و بعد از آن، تحت عناوین مختلف در این باره نوشته شده است. آثار یاد شده یا شکل انسابی و تاریخی و یا شکل دعایی و زیارتی دارند. عناوینی چون: تاریخ أهل البیت، موالید الائمّة، مسار الشیعة، یا مختصر تواریخ شرعیة[۱] و نظایر آن، عناوینی هستند که در این باره، مورد استفاده قرار گرفتهاند.[۲] عنوان تاریخ در این موارد، اختصاص به ارائه تاریخ تولّد و وفات و برخی از جزئیات شخصی است.
فهرست بلندی از این قبیل آثار را در مدخل «موالید» از کتاب شریف الذریعة میتوان ملاحظه کرد. استاد حسینی جلالی نیز در مقدّمه کتاب تاریخ اهل البیت علیهم السلام[۳]، فهرستی از مؤلّفاتی که در موضوع تاریخ اهل بیت علیهم السلام به همین معنای بیان تاریخ ولادت و وفات و برخی جزئیات دیگر نوشته شده، به دست داده است.[۴]
بیشتر بخوانید آشنایی با اسامی همسران و فرزندان پیامبر اکرم (ص) ۱۷ ربیع الاول روز ولادت دو نور مقدس خاندان وحی+ اعمال آشنایی با هفت بتی که پیامبر اکرم برای آزاد ساختن بشر با آنها مبارزه کرد از دید امام موسی صدر آشنایی با زندگینامه پیامبر اکرم (ص) از تولد تا رحلت
این، جز آن مواردی است که در آثار دعایی شیعه مانند: مصباح المتهجّد، نزهة الزاهد، اقبال و آثار دیگر همین تقویمهای درج شده و آداب و آثار آن، شرح داده شده است. ابنطاووس (م ۶۶۴ ق) کتابی با نام التعریف بالمولد الشریف (در تواریخ …
