احمد مسلک، منتقد تئاتر در یادداشتی درباره نمایش «آتشسوزیها» نوشت: در روزهایی که منطقه زیر سایه تنش، تهدید و التهابهای تحمیلی قرار دارد، صحنه تئاتر بیش از هر زمان دیگری رسالت دارد بازتابدهنده شأن، بقا و روح سرکش ایستادگی انسان در مواجهه با تندبادهای سخت باشد.
هنر اصیل در چنین بزنگاههایی نه منفعل میماند و نه تسلیم میشود، بلکه آینهای تمامقد پیش روی جامعه میگذارد تا ضرورت صیانت از حریم هویت و همبستگی را یادآور شود.
نمایش «آتشسوزیها» به نویسندگی وجدی معود و کارگردانی مرتضی میرمنتظمی در سالن اصلی تئاتر شهر، نه ترویج هراس و سیاهی، بلکه خوانشی ژرف و شریف از تابآوری ملی و ماندگاری روح بشر در دل سهمگینترین بلایای تاریخی است؛ نمایشی که با افشای ماهیت پلیدِ جنگافروزان، لزوم هشیاری، آگاهی و استقامت در برابر هرگونه تجاوز و تباهی را به جان مخاطب مینشاند.
جهان درامنویسی وجدی معود، نویسنده لبنانیتبار، عرصه بازخوانی مقاومت شکوهمند انسانهای بیدفاع در تاریخ معاصر خاورمیانه است. در تاروپود این متن، «نوال» نه یک قربانی منفعل، بلکه نمادی اسطورهای از مادری مقاوم، استوار و حافظ شرافت است؛ زنی که در قلب شکنجه، زندان و آوارگی، سکوتِ پرفریاد و اراده بقایش را تسلیم خشونت کور متجاوزان نمیکند. «آتشسوزیها» نشان میدهد که چگونه هیولای ویرانی گرچه زیرساختها و شهرها را نشانه میگیرد، اما ناتوان از نابود کردن حافظه، عشق و اراده حقیقتجویی یک ملت است. فرزندان نوال با کشف گذشته و وصیت مادر، از دل آوارِ رنجها به ایستادگی و خودآگاهی میرسند.
معود با احضار رنج ناشی از ماجراجوییهای ویرانگر سیاستمداران سلطهجو، بر این حقیقت پای میفشارد که صلح و حراست از میهن، با آگاهی و مقاومت اخلاقی در برابر متعصبان و جنگطلبان به دست میآید.
در اجرای مرتضی میرمنتظمی، با بهرهگیری از ترجمه دقیق دکتر …
