محمدجواد باقری، فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک و لاپاراسکوپی پیشرفته با تأکید بر نقش ارزیابی علمی و تخصصی در انتخاب روش جراحی چاقی گفت: تصمیمگیری میان دو روش اسلیو معده و بایپس معده به شرایط جسمانی، وضعیت متابولیک، بیماریهای همراه و نیازهای هر بیمار بستگی دارد و هیچکدام از این روشها بهتنهایی برای همه بیماران بهترین انتخاب نیست.
وی با اشاره به افزایش شیوع چاقی و بیماریهای مرتبط با آن اظهار داشت: جراحی متابولیک و چاقی در حال حاضر مؤثرترین روش درمانی برای دستیابی به کاهش وزن پایدار در افراد واجد شرایط محسوب میشود. این جراحی معمولاً برای افراد دارای شاخص توده بدنی (BMI) ۳۵ یا بالاتر توصیه میشود و در برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا سایر بیماریهای متابولیک، حتی با BMI بین ۳۰ تا ۳۴.۹ نیز، پس از ارزیابی تخصصی، قابل بررسی است.
این فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک درباره جراحی اسلیو معده توضیح داد: در این روش حدود ۸۰ درصد از حجم معده برداشته میشود و معده به شکل یک لوله باریک درمیآید. در اسلیو، مسیر روده تغییری نمیکند، اما کاهش حجم معده و تغییرات هورمونی مرتبط با اشتها و احساس سیری، به کاهش وزن کمک میکند. به دلیل سادگی نسبی تکنیک جراحی و حفظ مسیر طبیعی روده، این روش از رایجترین جراحیهای چاقی در جهان به شمار میرود، هرچند مانند هر عمل جراحی دیگری، احتمال بروز عوارضی همچون خونریزی، نشت از محل منگنه یا تشدید رفلاکس معده در برخی بیماران وجود دارد.
باقری درباره بایپس معده نیز گفت: در این روش، علاوه بر کوچکسازی معده، مسیر عبور غذا از بخشی از روده کوچک تغییر داده میشود. این تغییر، علاوه بر محدود کردن حجم غذای مصرفی، موجب تغییرات هورمونی و متابولیک مؤثری میشود که به کاهش وزن و بهبود کنترل قند خون کمک میکند. بایپس معده بهویژه برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا رفلاکس شدید معده میتواند گزینه مناسبی باشد.
وی با تأکید بر اینکه انتخاب روش جراحی باید کاملاً شخصیسازی شود، افزود: سن، شاخص توده بدنی، سابقه دیابت، بیماریهای گوارشی بهویژه رفلاکس، وضعیت متابولیک، عادات غذایی، سوابق جراحی و شرایط عمومی بیمار از مهمترین عوامل مؤثر در انتخاب روش درمان هستند و تصمیم نهایی پس از بررسی تیم درمان شامل جراح، متخصص تغذیه و در …
