امروزه ضمن برداشتهایی غیر مستند از واژه تبرّی، اعمالی در جامعه اسلامی اتفاق میافتد که بی شکّ مقبول امامان شیعه نیست و با سیرهی متعالی آنان در تضادّ است.
تبرّی یعنی؟
«تبری به دوری و جدا شدن از چیزی گفته میشود که در نزدیک شدن به آن کراهت است.»
و «ابراز برائت خداوند از کافران به معنای دور ساختن آنها از رحمتش میباشد.»
چرا تبری؟
اگر تبری از دشمنان خدا وجود نداشته باشد، مرزهای دوستی و دشمنی به هم میریزد و حق و باطل در هم میآمیزد. اگر ظالم، مطرود نگردد، اگر گمراهی نکوهیده نشود، اگر بد کاران مورد عداوت قرار نگیرند، تباهی نهادینه میشود؛ فساد مقبول میگردد و تبه کاران بیپروا میشوند.
برائت یعنی؛ حق و دیگر هیچ، برائت یعنی دشمنی با دشمنان خدا.
تبری نجستن از دشمنان، عامل همگرایی، تقلید، تشبه و هضم شدن در فرهنگ دشمن میشود.
مرزهای اعتقادی را باید توانمندتر از مرزهای جغرافیایی، پاس داشت.
در این باره، آیات و روایات فراوانی وارد شده است هم چون: جامعهای نخواهی یافت که به خدا و روز رستاخیز ایمان داشته باشد و با دشمنان خدا و رسول، دوستی کنند. بیتردید چنین کسانی تبری قلبی ندارند.
امام رضا (علیه السلام) میفرمایند:
کمال و نهایت دین در ولایت ما و برائت از دشمنان ماست.
دیگر اینکه شخصی به امام صادق علیه السلام عرضه داشت: همانا شخصی است که محبت شما را در دل دارد، اما در برائت از دشمنان شما ضعیف است.
امام صادق علیه السلام در پاسخ فرمودند: دروغ میگوید کسی که گمان میکند دوستدار ماست، اما از دشمنان ما برائت نمیجوید.
بیشتر بخوانید برکات و اعمال مخصوص ماه ربیع الاول بشارت خروج از ماه صفر و دقالباب هفت درب مسجد ربیعالاول نویددهنده رخدادهای فرخنده در اسلام …
