مهدی قنبر، روزنامهنگار و منتقد سینما درباره «زنده شور» جدیدترین ساخته کاظم دانشی نوشت: «این فیلم مقوله قصاص نفس را به چالش کشیده و نسبت به عادیسازی و سادهسازی آن و اثرات منفی مهم و مبتلا به جامعه این روزها اعتراض خود را اعلام کند. احکام غیرقابل بازگشتی که با چاشنی مصلحتاندیشی چهرههای قضایی و سیاسی، عزیزترین دارایی انسان یعنی «جان» او را تهدید میکند. تصمیماتی که بودن یا نبودن «جان» آدمی را دستمایه مصالح نگری این افراد صاحب نفوذ قرار میدهد.»
«زنده شور» دومین اثر «کاظم دانشی» پس از فیلم «علفزار» است. با نگاهی به فیلمنامههای این کارگردان ازجمله «بی بدن» و «اردوبهشت» و دو اثر عنوانشده میتوان به تمایل فیلمساز به ساخت آثار، درامی اجتماعی و جنایی پی برد. او میکوشد رویکردهای قضایی و سیاسی اجتماعی را به چالش بکشد. اما گاهی در این رویکردها بهویژه در فیلم «زنده شور» به شکلی شعاری و در مواردی نیز مانند «اردوبهشت» حزبی و سیاسی به مسائل اجتماعی میپردازد.
مقوله اعدام و یا نامی که فیلم بر آن تأکید دارد یعنی «قصاص نفس» یا هر اسم دیگری که بر آن گذاشته شود موضوع اصلی فیلم است. احکام غیرقابلبازگشتی که در صورت بروز اشتباه، نقص در دادرسی و پرونده قضایی تأثیرات منفی اجتماعی و گاه سیاسی در پی خواهند داشت. این مورد همواره از موضوعات مهم، نگرانیها و مطالبات یک جامعه پویا و زنده است. چنین سوژه دستآویز ساخت فیلم «زنده شور» شده است. فیلم میکوشد با ورود و معرفی پنج محکوم به قصاص، شُکات پروندهها و نیز ورود شخصیتهای حقوق، قانونی و نمایندگان قضایی با خلق لحظاتی دلهرهآور و پراسترس چالشهایی را برای مخاطب رقم بزند تا او نیز نسبت به برخی از تصمیمات سیاسی و اجتماعی جامعه با دیده تردید بنگرد. انتقادهایی که از وجود مصلحتاندیشی سیاسیون، اقشار صاحب نفوذ جامعه و یا سادهانگاری به نحوه رسیدگی به پروندههای قضایی منجر بهحکم قصاص وارد میشود. …
