پژوهشگران موسسه زاکرمن دانشگاه کلمبیا دریافتند سلولهای ایمنی مغز انسان موسوم به میکروگلیا برخلاف نمونههای مشابه در موش برای رسیدن به بلوغ به جای چند هفته، به ۴ تا ۸ سال زمان نیاز دارند، یافتهای که میتواند سرنخ تازهای درباره علت رشد منحصربهفرد مغز انسان و تواناییهای شناختی پیچیده آن ارائه کند.
به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری برنا به نقل از ساینس دیلی، میکروگلیاها فراوانترین سلولهای ایمنی موجود در مغز هستند و نقش مهمی در محافظت از بافت عصبی در برابر عوامل تهدیدکننده، حذف نورونهای آسیبدیده و شکلدهی به مدارهای عصبی در جریان رشد مغز دارند.
اکنون دانشمندان موسسه زاکرمن دانشگاه کلمبیا برای نخستین بار نشان دادهاند که میکروگلیاهای انسان نیز مانند نورونهای انسانی بسیار آهستهتر از سلولهای مشابه در سایر جانوران بالغ میشوند.
کارلوس دیاز-سالازار نویسنده اصلی این پژوهش که در مجله Neuron منتشر شده است میگوید این رشد آهسته ممکن است به میکروگلیاهای انسانی اجازه دهد در مغز انسان به شیوهای متفاوت اثر بگذارند و در شکلگیری تواناییهای شناختی پیشرفته انسان نقش داشته باشند. ژنی انسانی که سرنخ را در اختیار پژوهشگران گذاشت
پژوهشگران بیش از ۱۵ سال است که در آزمایشگاه فرانک پولیو در موسسه زاکرمن ژن SRGAP۲ را بررسی میکنند. این ژن یکی از چند ده ژنی است که نسخههای تکثیرشده آن تنها در انسان مشاهده شده است.
هدف این تحقیقات شناسایی تغییرات ژنتیکیای است که در جریان تکامل به شکلگیری مغز متفاوت انسان نسبت به سایر گونهها کمک کردهاند.
پژوهشهای پیشین پولیو نشان داده بود نسخههای ویژه انسانی ژن SRGAP۲ موجب افزایش تعداد سیناپسها میشوند؛ سیناپسها همان محلهای ارتباط میان نورونها هستند. این نسخههای ژنی همچنین باعث میشوند سیناپسها با سرعتی غیرمعمول آهسته بالغ شوند. دو ویژگی که نورونهای انسان را از نورونهای سایر پستانداران متمایز میکند.
به گفته پژوهشگران این دوره طولانی رشد باعث شکلگیری نورونهایی با اتصالات قویتر و متراکمتر با سلولهای اطراف میشود و در نتیجه ظرفیت آنها برای پردازش و ذخیره اطلاعات افزایش مییابد، اما یافته جدید نشان میدهد اثر ژن SRGAP۲ احتمالا تنها به نورونها محدود …