رئیس مؤسسه تحقیقات آب در تحلیل سال آبی ۱۴۰۴-۱۴۰۵، توضیح داد: اگر بخواهم از یک روند تاریخی آغاز کنم، باید به فرآیند گرمشدن کره زمین اشاره کنم؛ پدیدهای که نیمکره شمالی، منطقه غرب آسیا و به تبع آن کشور ما را نیز تحت تأثیر قرار داده است. مطالعات نشان میدهد در طول سالیان گذشته، دمای هوا روندی افزایشی داشته که این افزایش، بهویژه در سالهای اخیر، شدت بیشتری یافته است. شاید افزایش دما در نگاه نخست تنها به معنای احساس گرمای بیشتر باشد، اما آثار آن بسیار فراتر از این موضوع است. افزایش دما میتواند موجب کاهش یا افزایش بارش شود و حتی ممکن است میزان بارش سالانه تغییر محسوسی نداشته باشد، اما آنچه اهمیت دارد، تغییر در شدت، زمان، مکان و مدت بارشها است که طی چند ماه مشخص میشود.
کاویانپور با ذکر مثالی ادامه داد: برای مثال، در گذشته بارشهای پاییزی بهصورت پیوسته از ابتدای فصل تا انتهای آن ادامه داشت و همین موضوع فرصت نفوذ آب به سفرههای زیرزمینی را فراهم میکرد، اما امروز ممکن است همان میزان بارش تنها در طول دو روز رخ دهد. بنابراین، صرف اعلام میزان بارش، تصویر دقیقی از وضعیت منابع آبی کشور ارائه نمیکند. واقعیت این است که الگوی بارش تغییر کرده است. امروز با بارشهای کوتاهمدت، شدید و متمرکز مواجه هستیم؛ بهگونهای که ممکن است بخش عمده بارندگی سال تنها در یکی دو ماه رخ دهد. یکی از نکاتی که کمتر مورد توجه قرار میگیرد این است که افت منابع آب زیرزمینی فقط ناشی از برداشت از چاهها نیست، بلکه تغییر رژیم بارش نیز فرصت نفوذ آب به سفرههای زیرزمینی را کاهش داده است؛ زیرا روانابهای سریع و شدید، امکان تغذیه آبخوانها را از بین میبرند.
او اذعان کرد: بنابراین، ممکن است از نظر آماری بگوییم میزان بارش سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ نرمال بوده است، اما پراکندگی زمانی و مکانی آن تغییر کرده باشد؛ بارشها …
