به گزارش برنا مهرزاد علیجانی کارشناس اقتصادی با بیان اینکه آنچه امروز در اقتصاد جهان در حال وقوع است، صرفاً افزایش بودجههای نظامی نیست، به برنا گفت: بلکه بازگشت مفهوم امنیت به متن سیاستگذاری اقتصادی است. وی افزود: دادههای جدید مؤسسه SIPRI نشان میدهد هزینه نظامی جهان در سال ۲۰۲۵ به حدود ۲.۸۷ تریلیون دلار رسیده و هزینه نظامی اروپا نیز با رشد واقعی ۱۴ درصدی، به حدود ۸۶۴ میلیارد دلار افزایش یافته است؛ روندی که نشان میدهد حتی اروپا نیز پس از سالها تأکید بر کاهش هزینههای دفاعی، اکنون مسیر متفاوتی را دنبال میکند.
وی گفت: این تغییر در ناتو نیز دیگر یک روند مقطعی نیست و اعضای این پیمان در نشست لاهه متعهد شدهاند تا سال ۲۰۳۵ مجموع هزینههای دفاعی و امنیتی خود را به ۵ درصد تولید ناخالص داخلی برسانند؛ رقمی که حداقل ۳.۵ درصد آن به دفاع مستقیم و حداکثر ۱.۵ درصد آن به حوزههایی مانند زیرساختهای حیاتی، تابآوری، امنیت سایبری، نوآوری و توسعه صنایع دفاعی اختصاص خواهد یافت.
علیجانی افزود: پیام اقتصادی این تحول کاملاً روشن است؛ جنگ آینده فقط در میدان نظامی اتفاق نمیافتد، بلکه شبکه بانکی، انرژی، تجارت، ارز، زنجیره تأمین، فناوری، زیرساخت و حتی امنیت غذایی نیز بخشی از میدان تقابل خواهند بود.
وی با اشاره به شرایط اقتصاد ایران گفت: از این منظر، نگاه سنتی به «اقتصاد در شرایط جنگ اقتصادی» دیگر پاسخگوی پیچیدگیهای امروز نیست. اگر فشار خارجی، محدودیت تجارت، تحریم، اختلال در درآمدهای ارزی، آسیبپذیری زیرساختها و محدودیت دسترسی به منابع مالی را اجزای یک جنگ اقتصادی بدانیم، طبیعتاً پاسخ اقتصادی نیز باید از واکنشهای کوتاهمدت عبور کرده و به سمت ایجاد یک اقتصاد تابآور حرکت کند.
این کارشناس اقتصادی اظهار کرد: نخستین ضرورت در چنین شرایطی، تغییر معیار موفقیت اقتصادی است؛ به این معنا که نباید صرفاً رشد نقدینگی یا تأمین مالی اسمی را معیار عملکرد قرار داد، بلکه باید حفظ جریان واقعی اقتصاد، تولید و سرمایهگذاری را در مرکز توجه قرار داد.
وی افزود: در شرایط فشار اقتصادی، سیاست پولی و بانکی باید مانع تبدیل کسریهای ساختاری دولت و بانکها به خلق پول بیضابطه شود. بانک ناسالم فقط یک مسئله درون نظام بانکی نیست و میتواند به کانالی برای انتقال شوک به تورم، بازار …
