پژوهشگران دانشگاه سائوپائولو (USP) در ریبیراو پرتو برزیل نانوذرهای هیبریدی توسعه دادهاند که با هدف اثرگذاری همزمان بر چند عامل موثر در مزمنشدن زخمها میتواند روند ترمیم زخمهای مزمن از جمله زخمهای مرتبط با دیابت و زخمهای فشاری در افراد بستری و کمتحرک را تسریع کند.
به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری برنا به نقل از phys.org، زخمهای مزمن ممکن است ماهها یا حتی سالها باقی بمانند و حدود یک تا دو درصد جمعیت را تحت تاثیر قرار میدهند. این زخمها به دلیل افزایش خطر عفونت و قطع عضو و همچنین تاثیر قابل توجه بر کیفیت زندگی بیماران یکی از چالشهای مهم حوزه سلامت به شمار میروند.
پژوهشگران در آزمایشهای آزمایشگاهی دریافتند که این فناوری میتواند التهاب را کاهش دهد و از بافت در برابر آسیب ناشی از استرس اکسیداتیو محافظت کند. استرس اکسیداتیو وضعیتی است که در آن افزایش بیش از حد مولکولهای واکنشپذیر از جمله رادیکالهای آزاد اکسیژن به سلولها آسیب میزند و روند بازسازی آنها را مختل میکند. این فرمولاسیون همچنین توانست مهاجرت فیبروبلاستهای پوستی را افزایش دهد، سلولهایی که نقش مهمی در ترمیم زخم و تولید کلاژن دارند.
نتایج این پژوهش در مجله علمی Colloids and Surfaces B: Biointerfaces منتشر شده است. چرا زخمهای مزمن به سختی ترمیم میشوند؟
درمانهای موجود برای زخمهای مزمن عمدتا بر استفاده از پانسمان، آنتیبیوتیکها و داروهای ضدالتهاب متکی است. این روشها میتوانند به کنترل عفونت و التهاب کمک کنند اما همیشه قادر نیستند مجموعه فرآیندهایی را که باعث بازماندن زخم میشوند متوقف کنند.
بیشتر بخوانید نسخه نانویی برای حل بحران منابع آبی کشور؛ دو برابر شدن ظرفیت تصفیه با یکپنجم هزینه تراشه ۲۸ نانومتری برای مقابله با تهدید رایانههای کوانتومی تبدیل پلاستیکهای دورریز …
