روزنامه فایننشال تایمز در افشاگری جدید خود اعلام کرد این مزدوران در پایگاههای نظامی امارات و سومالی آموزش میبینند و تامین لجستیک میشوند و از طریق لیبی و سومالی وارد دارفور شدهاند.
این مزدوران نقش کلیدی در تصرف شهر الفاشر مرکز دارفور شمالی داشتند. پس از سقوط این شهر، سازمان ملل و گروههای حقوق بشری از وقوع نسلکشی، کشتار جمعی، تجاوز و اعدام غیرنظامیان توسط این مزدوران خبر دادهاند.
اما با اینکه دولت امارات بهشدت هرگونه حمایت نظامی یا نقش در استخدام مزدوران را رد میکند، این گزارش با مدارک شامل ردیابی گوشیهای تلفن همراه، مدارک پرواز و یکسری تصاویر نشان میدهد که این عملیات بدون تایید عملی ابوظبی ممکن نبوده است.
دولت آمریکا شبکه استخدام کلمبیاییها را تحریم کرده، اما مستقیما نامی از امارات یا شرکت GSSG که مسئول استخدام این مزدوران است، نبرده است.
کلمبیاییهایی که کهنه سربازان جنگهای داخلی کشور خود هستند، به خاطر پول و حقوق ماهانه تا ۳۵۰۰ دلار به جنگ در آفریقا کشانده شدهاند، اما در نهایت خود را در جنگی بیرحمانه و بیگانه یافتند که تلفات سنگینی داشته و بسیاری از آنها در آن جان باختهاند.
جنگ و قحطی ناشی از جنگ در سودان، ۱۵ میلیون نفر را مجبور به ترک خانههایشان کرده است. پس از سال اول جنگ، ایالات متحده تخمین زد که ۱۵۰ هزار نفر کشته شدهاند؛ اکنون جنگ وارد چهارمین سال خود شده و دیگر کسی کشتهها را شمارش نمیکند. در این مدت، درگیری به مناطق دیگر سرایت و قدرتهای منطقهای را نیز به خود جذب کرده است.
مزدوران کلمبیایی میگویند با استفاده از شبکهای از هواپیماهای مخفی و فرودگاههایی در کشورهایی که متحدان کلیدی امارات هستند، از کفره، شهری در شرق لیبی تا منطقه پانتلند در شمال سومالی و بخش نظامی فرودگاه چاد در سودان مستقر شدهاند.
امارات به عنوان کشوری حاشیهای در خلیج فارس، منافع بسیاری در سودان دارد. هنگامی که جنگ در این کشور آفریقایی آغاز شد، امارات میلیاردها دلار از کسب و کارهای خود در آنجا از جمله در معادن طلا، کشاورزی و یک قرارداد بندری را از دست داد.
کلمبیاییها به دلایل سادهتری وارد این بازی شدند. آنها به دلیل آموزش و تجربهاشان در جنگهای چریکی، توسط شرکتهای امنیتی و حتی ارتش ایالات متحده ارزشمند محسوب میشوند.
جنگ سودان از همان ابتدای درگیری، مزدوران را به خود جذب کرده است؛ از گروه واگنر روسیه تا اپراتورهای پهپاد اوکراینی و افراد آزاد از سراسر منطقه ساحل. اما عملیات کلمبیاییها بزرگترین، منظمترین و موثرترین مداخله بود. به گفته مزدوران کلمبیایی، استخدام برای عملیات سودان از اواسط سال ۲۰۲۴ در این کشور آمریکلای لاتین آغاز شد.
تصرف الفاشر، سودان را تقسیم کرده است؛ نیروهای واکنش سریع اکنون غرب و بخشهایی از جنوب این منطقه را در اختیار دارند، در حالی که ارتش سودان شمال و شرق را در اختیار دارد. اما نبردهای خط مقدم ادامه دارد و شهر الابیض اکنون محاصره شده است.
در دسامبر گذشته، ابتکار جهانی علیه جرایم سازمان یافته فراملی گزارش داد که این درگیری گسترده در حال تبدیل به تهدیدی برای منطقه است و مزدوران و سلاحها را از نقاط دورتر جذب کرده، تکثیر تسلیحاتی و تکامل شبکههای مزدوران را تشدید کرده است. ورود نیروهای مزدوری مانند کلمبیاییها، تشدید جدی جنگ و دامن زدن به رقابت تسلیحاتی منطقهای را ایجاد کرده است.
هر دو نیروی واکنش سریع و ارتش، سیستمهای پهپادی مرگبار پیشرفتهای دارند و میدان نبرد اکنون مملو از سیستمهای پیچیده ضدهوایی و موشکهایی است که هواپیماهای غیرنظامی را تهدید میکنند. پیشتر روزنامه نیویورک تایمز وجود یک پایگاه نظامی سودانی در مصر و یک مرکز لجستیکی نیروهای واکنش سریع در چاد را فاش کرد. رویترز هم وجود یک پایگاه نیروهای واکنش سریع در اتیوپی، یک مرکز لجستیکی نیروهای واکنش سریع در لیبی و یک شرکت هوانوردی متعلق به یک کهنه سرباز نیروهای ویژه آمریکا که پروازهایی را برای نیروهای واکنش سریع انجام میدهد، فاش کرد.
انتهای پیام
