ایجاد محیطهای دوستدار سالمند نه یک انتخاب شیک و اشرافی بلکه یک ضرورت اجتنابناپذیر برای گذار جامعه به سوی توسعه پایدار است. با افزایش امید به زندگی و تغییر ساختار جمعیتشناختی کشور، ایران در آستانه تجربه یکی از سریعترین دورههای سالمندی جمعیت در جهان قرار دارد.
در چنین شرایطی، گذار از رویکردهای حمایتی صرف به سمت جامعه دوستدار سالمند، زیربنای حفظ کرامت انسانی و بهرهوری این قشر ارزشمند است.
محیط دوستدار سالمند، فضایی است که با حذف موانع فیزیکی، اجتماعی و فرهنگی، امکان مشارکت فعال، دسترسی عادلانه به خدمات سلامت و امنیت اجتماعی برای سالمندان فراهم میشود تا آنها به جای انزوا، بخشی پویا از بدنه جامعه باقی بمانند.
اهمیت این موضوع در سطح استان زنجان به دلیل پیشینه فرهنگی غنی و ترکیب جمعیتی خاص، دوچندان است. زنجان به عنوان استانی با سرمایههای اجتماعی بالا میتواند پیشگام پیوند میان سنتهای احتراممحور ایرانی با استانداردهای مدرن شهری برای سالمندان باشد.
این موضوع در شورای ساماندهی مشکلات سالمندان زنجان مورد بررسی کارشناسان و متولیان امر قرار گرفت. بومی سازی سند ملی دوستدار سالمند زنجان باید متناسب با شرایط جغرافیایی
مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری زنجان با بیان اینکه سند راهبردی و برنامه عملیاتی شهر دوستدار سالمند و رویکرد محلهمحوری تدوین شده است، گفت: طرح شهر دوستدار سالمند از طریق الگوی محلهمحوری پیادهسازی می شود.
لیلا ندرلو گفت: پیشنهاد شده است که یک محله در مرکز شهر زنجان به عنوان نمونه آزمایشی این طرح، انتخاب تا مدل اجرایی در آن پیادهسازی شود و سپس این طرح به سایر مناطق گسترش یابد.
وی با تأکید بر اینکه باید امور به دست مردم سپرده شود، اظهار داشت: شوراهای پیشرفت محلی به عنوان بازوهای اجرایی باید وظیفه شناسایی مشکلات و اجرای برنامههای اجتماعی و فرهنگی را برعهده بگیرند.
ندرلو با بیان اینکه این رویکرد باعث تحقق عدالت اجتماعی در توزیع منابع و خدمات میشود، خاطر نشان کرد: برنامهریزی بدون آمار دقیق، محکوم به شکست است.
وی با تاکید بر شناسایی جامعه هدف، اظهار داشت: سالمندان تنها شامل بازنشستگان نهادهای دولتی نیستند بلکه تمامی اقشار حتی در روستاها …