آمریکا که هنوز ثروتمندترین و مسلحترین کشور روی زمین است، رئیسجمهوری دارد که به قانون بیاعتناست و کنگرهای مطیع که تحت کنترل همحزبیهایش است، او را در قانونشکنیهایش آزاد گذاشته و از قدرتی حتی فراتر از آنچه قانون اساسی اجازه میدهد برخوردار است. با این همه امتیاز، نبوغ خاصی در بی کفایتی لازم است تا کسی به اندازه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا با وجود این که هنوز بیش از دو سال از دوره دوم ریاستجمهوریاش باقی مانده، به درماندگی و ناتوانی برسد.
روزنامه گاردین در یادداشتی در این باره نوشت: تاریخ، جنگ علیه ایران را به عنوان نقطه عطفی در سرنوشت دولت کنونی آمریکا و ضربهای سخت به حیثیت ملی این کشور ثبت خواهد کرد. ترامپ که پس از عملیات نظامی جسورانه برای ربودن نیکولاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا سخت دچار غرور شد، تصور میکرد که در ایران نیز پیروزی به همان اندازه سریع در انتظارش است و پس از سرنگونی نظام ایران، منابع هیدروکربی آن در اختیار آمریکا قرار میگیرد. ۶ ماه میگذرد، اما این اتفاق نیفتاده است و تهران با تابآوری مثال زدنی، امتیازات مالی و غرامت را به عنوان بهای صلح مطالبه میکند. …
