این پروژه، با اجرای سه اثر ماندگار موسیقی تلویزیون ژاپن؛ Oshin، Hanako and Anne و (سرزمین های شمالی)Kita no Kuni kara، تلاشی بود برای روایت دوباره بخشی از هویت فرهنگی ژاپن.
همکاری «تسوکادا تاماکی» در مقطعی شکل گرفته است که ایران و ژاپن به آستانه یکصدمین سال روابط دیپلماتیک خود نزدیک میشوند؛ نقطهای تاریخی که همکاریهای فرهنگی را بیش از هر زمان دیگری معنادار میکند.
سریال «اوشین» پس از پخش در ژاپن، به بیش از شصت کشور جهان راه یافت و در بسیاری از آنها، از چین، تایلند و سنگاپور گرفته تا برزیل، لهستان، مصر، ویتنام و ایران، به بخشی از حافظه فرهنگی جامعه تبدیل شد. در ویتنام، واژه «اوشین» هنوز در زبان روزمره کاربرد دارد و در بسیاری از کشورهای آسیایی، این مجموعه به نمادی از امید، پشتکار و کرامت انسانی شناخته میشود. اما شاید هیچ کشوری، پس از خود ژاپن، به اندازه ایران با اوشین پیوندی عاطفی برقرار نکرده باشد.
در میانه دهه شصت، زمانی که جامعه ایران روزهای دشوار جنگ را تجربه میکرد، داستان زندگی دختری که با صبر، امید و استقامت مسیر خود را میساخت، به بخشی از زندگی میلیونها خانواده ایرانی تبدیل شد. هنوز هم با شنیدن نخستین نتهای موسیقی اوشین، بسیاری از ایرانیان نه فقط یک مجموعه تلویزیونی، بلکه خاطرات خانه، خانواده، همدلی و روزگار مشترک یک نسل را به یاد میآورند.
همین خاطره مشترک، نقطه آغاز این پروژه بود.
طراح این پروژه بین المللی و استراتژیست آن مهدی نوروزی است که مدیریت مجموعه فرهنگی ایستگاه را نیز بر عهده دارد.
«ایستگاه» پیش تر در معاشرت های کاری خود همکاری با «ریچارد کلایدرمن» در کنسرت تهران، و کنسرت با «ناصر چشم آذر» را در کارنامه کاری خود دارد و شهریور ۱۴۰۵ نیز کنسرت استاد مجید انتظامی را در برج میلاد روی صحنه خواهد برد.
انتهای پیام/
