به گزارش همشهری آنلاین، پزشکان برای افزایش شانس موفقیت لقاح آزمایشگاهی (IVF)، روشهای مختلفی را هنگام انتقال جنین به رحم امتحان میکنند؛ از پر بودن مثانه مادر گرفته تا پاک کردن مخاط دهانه رحم و حتی تغییر زمان قرار دادن جنین در کاتتر. با این حال، یک بررسی جدید نشان میدهد برای هیچکدام از این سه روش، شواهد علمی قابلاعتمادی درباره افزایش احتمال بارداری وجود ندارد.
انتقال رویان یکی از مهمترین مراحل فرایند IVF است و موفقیت آن نقش تعیینکنندهای در نتیجه درمان دارد. با این حال، پژوهشگران میگویند تنها حدود یکسوم انتقالهای رویان در نهایت به بارداری منجر میشوند. همین موضوع باعث شده است پزشکان به دنبال روشهایی باشند که بتواند حتی اندکی شانس موفقیت این مرحله را افزایش دهد.
یکی از این روشها، انجام انتقال رویان در حالی است که مثانه زن پر باشد. تصور میشود پر بودن مثانه میتواند زاویه رحم و مسیر انتقال جنین را بهبود دهد و انجام این فرایند را آسانتر کند.
روش دیگر، پاک کردن مخاط دهانه رحم پیش از انتقال جنین است. برخی پزشکان معتقدند وجود این مخاط ممکن است در روند انتقال اختلال ایجاد کند و برداشتن آن بتواند شرایط مناسبتری برای انتقال رویان فراهم کند.
روش سوم نیز «پسبارگذاری» است؛ فرایندی که در آن ابتدا دستگاه انتقال در رحم قرار میگیرد و سپس جنین داخل کاتتر گذاشته شده و برای انتقال آماده میشود.
با وجود استفاده از این روشها در برخی مراکز درمان ناباروری، پژوهشگران میگویند تاکنون شواهد محکمی درباره اثربخشی آنها به دست نیامده است. بررسی بیش از ۲۵۰۰ زن
پژوهشگران در این بررسی، نتایج ۱۱ مطالعه قبلی را که در مجموع بیش از ۲۵۰۰ زن تحت انتقال رویان را شامل میشد، بررسی کردند.
نتایج نشان داد کارآزماییهای مربوط به هر سه روش، یعنی انتقال جنین با مثانه پر، حذف مخاط دهانه رحم و پسبارگذاری، عمدتاً مطالعات کوچکی بودهاند و ضعفهای روششناختی داشتهاند. به همین دلیل، شواهد بهدستآمده درباره میزان اثربخشی این روشها از اعتبار و اطمینان پایینی برخوردار بوده است.
پژوهشگران بر همین اساس اعلام کردند هیچ شواهد قابلاعتمادی پیدا نکردهاند که نشان دهد استفاده از هر یک از این سه …
