به گزارش همشهری آنلاین، در میان ۱۸ تیم لیگ برتری واضح است که استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور بار دیگر کانون اصلی رقابت برای قهرمانی خواهند بود؛ اما شاید مهمترین داستان فصل جدید، نه فقط جنگ این چهار تیم برای جام، بلکه آزمون مدیریت منابع، عمق ترکیب و سازگاری با تقویم فشرده باشد.
لیگ ۱۸ تیمی؛ تغییر کوچک روی کاغذ، اتفاق بزرگ در زمین
یکی از مهمترین تفاوتهای لیگ بیستوششم، افزایش تعداد تیمها از ۱۶ به ۱۸ تیم است. این تغییر به معنای آن است که هر تیم به جای ۳۰ مسابقه، باید در طول فصل ۳۴ بازی انجام دهد؛ چهار مسابقه بیشتر که در فوتبال حرفهای میتواند تأثیر قابل توجهی بر آمادگی جسمانی، مصدومیتها و عمق نیمکت تیمها داشته باشد.
این موضوع بهویژه برای چهار مدعی اصلی اهمیت دارد؛ چرا که استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور علاوه بر لیگ، درگیر مسابقات و الزامات رقابتهای آسیایی نیز هستند. بنابراین تیمی که فقط برای ترکیب اصلی برنامهریزی کرده باشد، ممکن است در نیمه دوم فصل هزینه آن را بپردازد.
نکته کمتر مورد توجه، تغییرات مربوط به فهرست بازیکنان است. سهمیه بازیکنان زیر ۲۳ سال از ۸ به ۱۰ بازیکن افزایش یافته و امکان جذب بازیکنان زیر ۲۵ سال نیز تغییر کرده است. این تصمیم میتواند فرصت بیشتری برای استفاده از بازیکنان جوان ایجاد کند؛ البته به شرطی که باشگاهها صرفاً برای تکمیل فهرست، بازیکن جوان جذب نکنند و واقعاً به آنها فرصت بازی بدهند.
استقلال؛ قهرمانی، دیگر تنها هدف نیست
استقلال فصل جدید را در شرایطی آغاز میکند که فشار هواداران برای بازگشت به مسیر قهرمانی بسیار بالاست. با این حال، مسئله مهمتر برای آبیپوشان، ساختن تیمی است که بتواند در یک فصل طولانی و ۳۴ هفتهای ثبات داشته باشد.
یکی از چالشهای کمتر دیدهشده استقلال، عمق ترکیب در برابر فشردگی مسابقات است. مشکلات مربوط به پنجره نقلوانتقالات و پروندههای حقوقی نیز در تابستان بر برنامه تیم اثر گذاشته است.
در چنین شرایطی، استقلال نمیتواند صرفاً روی چند مهره شاخص حساب کند. اگر آبیها بتوانند نیمکت خود را به اندازه ترکیب اصلی رقابتی کنند، شانس آنها برای ماندن در کورس افزایش خواهد یافت؛ در غیر این صورت، افزایش تعداد مسابقات میتواند به یکی از نقاط ضعف اصلی تیم …
