به گزارش همشهریآنلاین، اولین سؤالی که باید پاسخ داد این است که آیا این دستور توقف حمله نمایشی بود؟ به تعبیر دیگر آیا ترامپ از ابتدا بنا داشت صرفاً یک تهدید رسانهای انجام دهد یا اصل تهدید واقعی بود؟
پاسخ را باید در سطح لجستیک و تجهیز منطقه جستوجو کرد. بر اساس حجم انبوه تحولات منطقهای و جابهجاییهای تجهیزات و نیرو در 24 ساعت گذشته نمیتوان بهسادگی ادعا کرد که این تهدید ترامپ صرفاً یک تهدید نمایشی بود. پیشازاین نیز هر زمان تحولات نیرو و تجهیزات در یک بازه کوتاه زمانی به حجم فعلی انجام شده بود ما شاهد شدتگرفتن درگیریها بودیم. این بار نیز حجم آمادهباش و جابهجایی ها به حدی بود که میتوانستیم حدس بزنیم حداقل یک عملیات نظامی انجام خواهد شد. بااینحال چنین عملیاتی در آخرین لحظات منتفی شد.
اکنون سؤال دوم مطرح میشود؛ دلیل توقف عملیات چه بود؟
اولاً مشخص است که شعله جنگ آمریکا با ایران اگر شدت بگیرد بهراحتی خاموش نخواهد شد. ایران عقبنشینی نخواهد کرد و آمریکا رفتهرفته به دلیل عمیقشدن باتلاق مجبور است دستوپای بیشتری بزند تا خود را از این مهلکه نجات دهد؛ لذا سناریوی افزایش درگیری آنهم صرفاً در حوزه نظامی چندان مطلوب آمریکا نیست.
پس سناریوی مطلوب آمریکا چیست؟ وادار کردن ایران به عقبنشینی نظامی یا وادادگی سیاسی!.
فوری؛ موافقت ایران با بازگشایی تنگه هرمز؟ | پاسخ صریح منبع آگاه
محاسبات ترامپ تغییر کرد؛ علت عقبنشینی از حمله به ایران چه بود؟
آنچه برای آمریکا جذابترین انتخاب محسوب میشود طراحی سناریویی است که ایران در حوزه نظامی عقبنشینی کند و یا در حوزه سیاسی یک چارچوب سازش را بپذیرد.
چه چیزی سبب شد آمریکا متوجه شود هیچکدام از این دو هدف این بار محقق نخواهد شد؟
در سطح نظامی باید رفتار ایران را بعد از نقض آتشبس توسط آمریکا جستوجو کرد. ایران بعد از آنکه آمریکا اغلب بندهای تفاهم اسلامآباد را نقض کرد سعی کرد از ادامه پیشروی نظامی آمریکا در منطقه جلوگیری کند. به تعبیر دقیقتر ایران تمام پایگاههای آمریکا را در منطقه تخلیه کرد و اجازه نداد امکان استقرار مجدد برای آمریکاییها فراهم شود. از طرف دیگر ایران، هر آنچه که تجهیزات و نیروهای جدید وارد منطقه شدند و …
