به گزارش همشهری آنلاین، از سوی دیگر معضل کاهش ذخایر موشکهای رهگیر را نیز باید امری جدی و مهم تلقی کرد. مسئله اصلی در ناتوانی سامانههای پدافندی آمریکا در تقابل با موشکهای ایرانی را میتوان در ۳واژه ساده بیان کرد: «سرعت، مانور و تعداد». وقتی این ۳عامل با تنوع موشکها و حملات ترکیبی همراه شوند، حتی شبکههای پیشرفتهای مانند تاد و پاتریوت با مسئله بسیار پیچیدهتری روبهرو میشوند. اینجا ۶دلیل فنی را در این خصوص آوردهایم.
۱ مانورپذیری بیشتر کلاهکها در مرحله نهایی
نسلهای قدیمیتر عمدتاً مسیر بالستیک قابلپیشبینیتری داشتند. برخی موشکهای جدید ایران از کلاهکهای مانورپذیر استفاده میکنند؛ برای نمونه «فتاح-۱» را بیشتر یک موشک با قابلیت مانور در فاز پایانی میداند تا یک سلاح هایپرسونیک کلاسیک. هرچه هدف پس از ورود مجدد بتواند مسیر خود را تغییر دهد، محاسبه نقطه برخورد و تعیین راهحل رهگیری دشوارتر میشود.
۲ سرعت بسیار زیاد و کوتاهشدن زمان تصمیمگیری …
