همشهری آنلاین -یکتا فراهانی: با ورود تراشههای قدرتمند هوش مصنوعی به مأموریتهای فضایی، رباتهای آینده میتوانند بدون انتظار برای دریافت دستور از زمین، محیط اطراف خود را تحلیل کنند و واکنش نشان دهند. در فاصله صدها هزارکیلومتری زمین، یک مشکل بزرگ وجود دارد: زمان. وقتی یک ربات روی ماه یا مریخ حرکتی انجام میدهد، ارسال پیام و دریافت پاسخ از زمین ممکن است با تأخیر همراه باشد. برای مأموریتهای آینده، این تأخیر میتواند یک مانع جدی باشد. به همین دلیل شرکتهای فناوری و سازمانهای فضایی به دنبال ساخت کاوشگرهایی هستند که «مغز مستقل» داشته باشند؛ یعنی بتوانند با کمک هوش مصنوعی محیط را ببینند، تحلیل کنند و تصمیم بگیرند.
چرا هوش مصنوعی باید به ماه برود؟
به گزارش TechCrunch در مأموریتهای قدیمی، رباتها تقریباً مانند ماشینهای کنترل از راه دور عمل میکردند. دوربین تصویر میگرفت، اطلاعات به زمین ارسال میشد و کارشناسان تصمیم میگرفتند قدم بعدی چیست.
انویدیا سالهاست تراشههای مخصوص پردازش هوش مصنوعی برای رباتها و خودروهای خودران تولید میکند. نسخههای کوچکتر این پردازندهها میتوانند در محیطهایی استفاده شوند که امکان ارسال دائمی اطلاعات به زمین وجود ندارد. هدف این است که بخشی از «فکرکردن» …
