همشهری آنلاین - محمد سرابی: از آنجا که مرجع اصلی صدور مجوز سازمانهای مردمنهاد وزارت کشور است، همین سؤالات را از محمدصادق کریمیکیا، سرپرست مشارکتهای اجتماعی سازمان امور اجتماعی وزارت کشور پرسیدیم. وی تأکید کرد که در سالهای اخیر و در دولت چهاردهم هیچ سازمان مردمنهادی منحل نشده و تصمیمها با مشارکت نمایندگان سمنها گرفته میشود. درمجموع ۱۱ هزار سمن فعال و غیرفعال کشور در وزارت کشور ثبت شده است.
فقر ممکن است از یک سو باعث افزایش فعالیت فعالان اجتماعی شود و از سوی دیگر، ممکن است ظرفیت سازماندهی یک تشکل را کاهش دهد. اکنون در مناطق کشور محروم تعداد سازمانهای مردمنهاد بیشتر از بقیه کشور است یا کمتر؟
تعداد سمنها ارتباط مستقیمی با محرومیت ندارد، بلکه وابسته به جمعیت است. آمارهای ما نشان میدهد که هرجا جمعیت بیشتر باشد، تعداد سمنهای ثبتشده هم بیشتر خواهد بود. به همین دلیل است که تهران بیشترین سمنها را دارد. در استانها هم نقش جمعیت را میبینیم. از طرف دیگر، مجوزها در ۱۲ رسته مختلف دستهبندی میشود، مانند میراث فرهنگی، محیطزیست، مسئل اجتماعی و آسیبها، فرهنگ، خیریه و جهادی. ما رشد تشکلها را در همه حوزهها داشتهایم، اما مشخصا در حوزه فقر نبوده است. خیریهها هم متناسب با میراث فرهنگی و محیطزیست رشد کردهاند، نه بیشتر.
آیا تشکلهایی که در حوزه فقر فعالیت میکنند بیشتر شدهاند؟
بخش آسیبهای اجتماعی بسامد زیادی دارد و سمنهایی در حوزه موادمخدر، بزهکاری، فقر، سلامت روان، خودکشی، آسیبهای حوزه خانواده و زنان فعالیت میکنند. در گذشته سمنهایی داشتیم که زمینه فعالیت آنها موضوعاتی مانند ایدز بود، اما در سالهای اخیر افزایش تعداد خیریهها را میبینیم که در زمینه محرومیتزدایی فعالیت میکنند. رستههایی که اخیرا بیشتر مورد توجه قرار گرفته «مسئولیت اجتماعی» است. مثلا یک کارخانه صنعتی در منطقهای مشغول کار است که بنا به مسئولیت اجتماعی خود باید به سلامت و تحصیل کودکان روستایی و حاشیهنشین در مناطق اطراف کارخانه توجه کند. فعالان اجتماعی یک سمن تأسیس میکنند و از کارخانه کمک میخواهند و آن را برای آموزش به کودکان صرف میکنند. مدیران کارخانه این تخصص را ندارند، اما این کار از تشکلهای اجتماعی، محیطزیستی و بهداشتی بر …
