به گزارش همشهری آنلاین، در اینجا میخواهیم به این ۳ موضوع نگاه کوتاهی داشته باشیم.
بازگشت دایناسورها
اگر منظور ساختن دوباره دایناسورهای منقرضشده مثل تیرکس است، باید گفت که با فناوری فعلی عملا خیر. مشکل اصلی در این راه DNA است. برای شبیهسازی یا کلونکردن یک جانور، باید DNA نسبتا سالم داشته باشیم. دایناسورهای غیرپرنده حدود ۶۶میلیون سال پیش منقرض شدند و دیانای در چنین بازهای کاملا تخریب میشود. اما یک نکته جالب وجود دارد. پرندگان در واقع بازماندگان دایناسورها هستند. بههمین دلیل دانشمندان روی ژنهای پرندگان، بهخصوص مرغ، مطالعه کردهاند تا ببینند آیا میتوان ویژگیهای اجداد دایناسوری را دوباره فعال کرد. این ایده گاهی بهطور غیررسمی «چیکناسور» نامیده شده است! با این حال حتی اگر روزی چنین حیوانی ساخته شود، یک دایناسور واقعی بازسازیشده نخواهد بود؛ بلکه یک پرنده مهندسیشده خواهد بود که تعدادی ویژگی شبیه دایناسورها دارد. تشخیص
با پیشرفت هوش مصنوعی، مرز میان تصویر واقعی و محتوای ساختگی هر روز باریکتر میشود، اما هنوز نشانههایی برای تشخیص وجود دارد. در تصاویر، باید به انگشتها و دستها، نوشتههای داخل تصویر، انعکاس آینهها، سایهها، دندانها و جزئیات پسزمینه توجه کرد؛ بخشهایی که گاهی دچار بینظمی میشوند. در ویدئوها نیز ناهماهنگی حرکت لب با صدا، پلکزدن غیرطبیعی، تغییر …
