به گزارش همشهری آنلاین، وقتی ۱۷ ربیعالاول از راه میرسد، شادی میلاد پیامبر (ص) و امام جعفر صادق (ع) در نقاط مختلف ایران شکلهای متفاوتی به خود میگیرد؛ جایی با صدای دف، جایی با ساز و دهل و «چوپی»، و جایی با دیگهای نذری و تقسیم گوشت میان اهالی. این آیینها فقط مراسمی برای گرامیداشت یک مناسبت مذهبی نیستند؛ بخشی از میراث زندهای هستند که در آن، باورهای دینی با موسیقی، خوراک، همیاری و سنتهای محلی درهم میآمیزد و هر نسل آن را به نسل بعد میرساند.
آیین ذبح و توزیع گوشت هزارخانی
آیین سنتی ذبح دام و توزیع گوشت در روستای هزارخانی از آیینهای مردمی ماه ربیعالاول در این روستاست که همزمان با فرارسیدن این ماه برگزار میشود. این رسم چند سال قدمت دارد و در روایت بزرگان روستا، هدف آن فقط نذر و اطعام نیست بلکه فرصتی برای همدلی، تعاون و تقسیم شادی میان اهالی و گرامیداشت میلاد پیامبر اسلام(ص) است. در این مراسم، مردم روستا و مهمانان گرد هم میآیند و با مشارکت اهالی چند رأس دام قربانی میشود. گوشت حاصل از قربانی نیز میان خانوارهای روستا و افراد نیازمند تقسیم میشود؛ بنابراین بخش مهم آیین، از همان ابتدا بر سهیم کردن دیگران در نذر و برکت استوار است.
اجرای آیین در روستای هزارخانی و در فضای مشارکتی میان اهالی انجام میشود؛ دامها با مشارکت مردم تهیه و پس از ذبح، گوشت آنها میان خانوادههای روستا و نیازمندان توزیع میشود. همین بخش از مراسم، وجه اجتماعی آن را پررنگ میکند؛ … …
