همشهریآنلاین - پروانه بندپی: گاهی یک اتفاق مثل بیماری، مشکلات مالی، بحران خانوادگی یا نگرانی درباره آینده، ذهن را برای مدت طولانی درگیر میکند و ما نمیتوانیم فکر کردن به آن مساله را متوقف کنیم. اما موضوع این است که نگرانی دائمی و نشخوار فکری وقتی از یک واکنش طبیعی فراتر میرود و به بخشی دائمی از زندگی تبدیل میشود، فقط آرامش و تمرکز را از بین نمیبرد؛ بدن هم به این فشار مداوم واکنش نشان میدهد و قلب، خواب، دستگاه گوارش، عضلات و حتی عملکرد مغز میتوانند تحت تاثیر قرار بگیرند. وقتی مغز نمیتواند خاموش شود
متخصصان همیشه میگویند نگرانی ذاتاً چیز بدی نیست. مغز برای شناسایی خطر و آماده کردن بدن برای مقابله با آن طراحی شده است. وقتی تهدیدی احساس میکنیم، هورمونهایی مانند آدرنالین و کورتیزول ترشح میشوند، ضربان قلب بالا میرود و بدن وارد حالت آمادهباش میشود. …
