همشهری آنلاین: آنیا تیلور-جوی که با بازیهای پرقدرتش در فیلمهایی چون «جادوگر»، سریال «گامبی وزیر» و «فیوریوسا» شناخته میشود، در گفتوگویی که بهسرعت در فضای مجازی فراگیر شد، گفت: «اگر دقت کنید، زنان بازیگری متد نمیکنند، چون مسئولیتهایی دارند که باید به آنها رسیدگی کنند؛ بنابراین نمیتوانند کاملاً عقلشان را از دست بدهند.» او در ادامه توضیح داد: «بازیگری را نوعی روانپریشی کنترلشده میبینم. تو وانمود میکنی شخص دیگری هستی؛ روزی ۱۶ ساعت با افکار او زندگی میکنی، مثل او حرکت میکنی، در خانه او و با لباسهای او زندگی میکنی. انگار برای مدتی یک خواهر یا همخانه در ذهنم ساکن شده است.» تیلور-جوی افزود: «خوششانس هستم که آدمهای زندگیام این موضوع را درک میکنند. گاهی اگر این وضعیت از حد بگذرد، مرا با اسم شخصیت صدا میزنند تا یادآوری کنند باید به خود واقعیام برگردم.»
او تأکید کرد که نمیتواند تصور کند کسی همیشه در چنین وضعیتی باقی بماند، زیرا بازیگری یک کار گروهی است و بازیگر در برابر صدها نفری که در تولید فیلم مشارکت دارند مسئولیت دارد. او گفت: «قرار است با صدها نفر کار کنید و وظیفه دارید با آنها رفتار خوبی داشته باشید و کمک کنید بهترین عملکردشان را ارائه دهند. اگر بیش از حد در نقش آدم بداخلاق یا آزاردهنده فرو بروید، دیگر کار کردن با شما اصلاً خوشایند نخواهد بود.»
کریستن استوارت نیز دسامبر گذشته دیدگاهی مشابه مطرح کرده بود. او در گفتوگو با روزنامه «نیویورک تایمز» گفته بود بازیگری ذاتاً کاری آسیبپذیر و حتی از نگاه کلیشههای مردانه، «غیرمردانه» است و برخی بازیگران مرد با پناه بردن به بازیگری متد تلاش میکنند این آسیبپذیری را پنهان کنند. استوارت گفته بود: «اجرا ذاتاً آسیبپذیر است و به همین دلیل تا حدی خجالتآور و غیرمردانه به نظر میرسد. هیچ ژستی در این نیست که بگویی فقط واسطه انتقال ایدههای شخص دیگری هستی. این کار ذاتاً نوعی تسلیم شدن است. اصلاً تا به حال درباره یک بازیگر زن شنیدهاید که بازیگری متد انجام دهد؟»
در مقابل، دنیل دی-لوئیس که از مشهورترین بازیگران متد به شمار میرود، سال گذشته در جریان تبلیغات فیلم «آنمون» بار دیگر از این شیوه دفاع کرد. او در جشنواره فیلم لندن گفت: «بیشتر اظهارنظرهایی که در سالهای اخیر …
