خاطره جمعی ما از ارومیه، تا همین چند سال پیش، به پهنهای سفید و ترکخورده گره خورده بود؛ به قایقهای به گل نشسته و حسرتی که در افق کش میآمد.
همشهری آنلاین- فاطمه عباسی: اما این قاب تلخ، جای خود را به تصویری زنده و پرهیاهو داده است. جایی که تا همین چندی پیش، سکوت و نمک، تنها میزبانانش بودند، حالا صدای خنده و هیاهو، موسیقی متن روزهای داغ تابستانش شده است.
جان گرفتن دوباره نگین فیروزهای آذربایجان، تنها یک خبر زیستمحیطی نیست؛ یک جشن ملی است. افزایش بیش از یک متری تراز آب دریاچه در ماههای ابتدایی سال، نفسی تازه در کالبد آن دمیده و مردم را دوباره بهسوی سواحلش فراخوانده است. امروز، ساحل دیگر تماشاگر قایقهای جامانده …
