به گزارش همشهری آنلاین، موقعیت جغرافیایی کاسپین، مهمترین مزیت آن است. این بندر در جنوب دریای خزر قرار گرفته و از طریق شبکه ریلی و جادهای میتواند به بخشهای مختلف ایران متصل شود. از سوی دیگر، قرار گرفتن آن در مسیر ارتباطی ایران با روسیه، قزاقستان و سایر کشورهای اوراسیا، به کاسپین این امکان را میدهد که فراتر از یک بندر محلی، به یک مرکز لجستیکی منطقهای تبدیل شود.
بندر کاسپین از ابتدا با هدف ایجاد یک ظرفیت بزرگ بندری در جنوب دریای خزر طراحی شده است. براساس اعلام مدیرعامل سازمان منطقه آزاد انزلی، ظرفیت طراحیشده این بندر ۱۱میلیون تن جابهجایی کالا در سال است.
در حال حاضر، 4پست عملیاتی در بندر وجود دارد که ظرفیت اسمی آنها مجموعاً حدود ۲ میلیون تن در سال است. برنامه توسعه بندر نیز شامل اجرای 4پست اسکله جدید است که با تکمیل آنها ظرفیت عملیاتی فعلی 2برابر خواهد شد؛ بنابراین کاسپین را باید بخشی از یک پروژه بزرگتر دانست که هدف آن، ایجاد زیرساخت لازم برای افزایش سهم ایران از تجارت دریایی و ترانزیت کالا در منطقه خزر است. کاسپین دقیقاً چه کاری انجام میدهد؟
کارکرد اصلی بندر کاسپین، ایجاد یک نقطه اتصال میان حملونقل دریایی، ریلی و جادهای است.
کالا میتواند از طریق کشتی وارد بندر شود، در محوطههای بندری تخلیه و سپس از طریق شبکه ریلی یا جادهای به مقصد داخل ایران منتقل شود. در جهت عکس نیز کالاهای صادراتی میتوانند از نقاط مختلف کشور به کاسپین منتقل و از آنجا از طریق کشتی به کشورهای حاشیه خزر و بازارهای اوراسیا صادر شوند.
همین قابلیت، کاسپین را از یک بندر صرفاً وارداتی یا صادراتی به یک گره لجستیکی تبدیل میکند؛ جایی که شیوههای مختلف حملونقل به یکدیگر متصل میشوند. اتصال مستقیم به شبکه ریلی
یکی از مهمترین اتفاقات در توسعه کاسپین، اتصال این بندر به شبکه ریلی کشور در تیرماه ۱۴۰۳ بود.
پس از اتصال اولیه، 2خط نیز به ایستگاه کاسپین اضافه شد تا امکان پذیرش تعداد بیشتری واگن فراهم شود. این اتصال ریلی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا انتقال کالا از بندر به مقصد نهایی، بدون وابستگی کامل به حمل جادهای امکانپذیر میشود.
توسعه بیشتر خطوط ریلی نیز در دستور کار قرار گرفته است. براساس برنامه اعلامشده، قرار است تمامی مخازن بندر به …
