فواره خونین در پاریس! + ویدئو | ماجرا چه بود؟

اقتصاد۲۴- علی عبدالحمید شعث، مدیر جدید غزه در چارچوب طرح ۲۰ ماده‌ای صلح دولت ترامپ برای منطقه، قصد دارد آوار‌های پراکنده در سراسر غزه را به داخل دریای مدیترانه منتقل کند. به این ترتیب، فضای بیشتری برای ساکنان غزه ایجاد خواهد شد؛ مردمی که حتی پیش از آغاز جنگ نیز در نوار باریکی از زمین، در شرایطی فشرده زندگی می‌کردند.

فارن پالیسی در گزارشی نوشت: شعث پیش‌تر درباره این ایده گفته بود: «اگر بولدوزر‌ها را بیاورم و آوار‌ها را به داخل دریا بریزم، هم می‌توانم زمین جدیدی برای غزه به دست بیاورم و هم آوار‌ها را پاک کنم. این کار بیشتر از سه سال طول نمی‌کشد.»

بنا بر ادعای نویسنده، در بسیاری از جهات، شعث گزینه‌ای مناسب برای ریاست کمیته ملی اداره غزه (NCAG) است؛ نهادی که با حمایت آمریکا برای اداره موقت این منطقه تشکیل شده است. علی شعث کیست؟

شعث در سال ۱۹۵۸ در خان‌یونس غزه به دنیا آمده است. او مهندس عمران است و تحصیلات مهندسی خود را در قاهره و بلفاست گذرانده و بعد‌ها در دولت تشکیلات خودگردان فلسطین، سمت معاون وزیر برنامه‌ریزی و سپس وزیر حمل‌ونقل و ارتباطات را بر عهده داشته است.

او با ساختار اداری فلسطین و شبکه کمک‌کنندگان بین‌المللی آن آشنایی دارد و تجربه خود را به‌عنوان یک مدیر اجرایی و شهری به دست آورده است.

شعث همچنین با سازوکار‌های تأمین مالی بین‌المللی آشناست. در وب‌سایت کمیته ملی اداره غزه از او به‌عنوان فردی یاد شده که توانایی مدیریت بودجه‌های پیچیده چندمیلیون‌دلاری و ایجاد شراکت‌های سطح بالا با دولت‌ها، بانک‌های توسعه‌ای و سرمایه‌گذاران خصوصی را دارد.

او تاکنون با نماینده بزرگ‌ترین جامعه کمک‌کنندگان بین‌المللی، یعنی اتحادیه اروپا، نیز دیدار کرده است.

یک مقام سابق امنیتی اسرائیل که با فارن پالیسی گفت‌و‌گو کرده، گفته است نام شعث پیش از معرفی رسمی او به‌عنوان رئیس کمیته ملی اداره غزه، از سوی طرف اسرائیلی بررسی و تایید شده بود.

شعث در ماه ژانویه، درباره تیمی متشکل از حدود ۱۲ عضو کمیته که مأمور اداره موقت غزه شده‌اند، گفت: ما ذهن‌های فلسطینی هستیم، نه سلاح.

کسانی که او را فردی مناسب می‌دانند می‌گویند: شعث می‌تواند زمینه‌ساز بازسازی زیرساخت‌ها و توسعه اقتصادی غزه به نفع فلسطینی‌ها باشد؛ اما در عین حال برای اسرائیل هم چهره‌ای قابل قبول است و به‌عنوان مدیری کارآمد در حوزه اقتصاد، با چشم‌انداز دونالد ترامپ برای برقراری صلح اقتصادی در منطقه همخوانی دارد.

بیشتر بخوانید:فیلم / نتانیاهو طرح ترامپ را رد کرد

ترامپ رفاه اقتصادی را مسیری برای آشتی میان اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها می‌داند؛ هرچند طرح موسوم به ریویرای غزه او به دلیل بی‌توجهی به حساسیت‌های فلسطینی‌ها با انتقاد‌های گسترده‌ای روبه‌رو شد. آیا بازسازی غزه به قیمت آرمان فلسطین تمام می‌شود؟

فلسطینی‌ها به‌شدت خواهان بازسازی غزه هستند. حتی حماس اعلام کرده که آماده است اداره این منطقه را به یک تکنوکرات واگذار کند.

با این حال، در میان فلسطینی‌ها این نگرانی وجود دارد که پشت سر شعث و کمیته ملی اداره غزه، راهبردی بزرگ‌تر در جریان باشد؛ راهبردی که هدفش ایجاد رفاه اقتصادی است، اما در نهایت می‌تواند مبارزه ملی فلسطینی‌ها را به حاشیه براند و شکاف‌های داخلی میان آنها را عمیق‌تر کند.

محمد شهاده، پژوهشگر شورای روابط خارجی اروپا، می‌گوید: شعث اکنون وظایفی را انجام خواهد داد که پیش‌تر تشکیلات خودگردان فلسطین در غزه انجام می‌داد؛ از مدیریت گذرگاه رفح گرفته تا تامین کتاب‌های درسی دانش‌آموزان و موارد دیگر.

به گفته او، این وضعیت می‌تواند هماهنگی موجود میان غزه و کرانه باختری را از بین ببرد.

شعث باید با احتیاط حرکت کند تا برچسب «دست‌نشانده» به او زده نشود و اعتبارش نزد فلسطینی‌ها را از دست ندهد.

اگر کمیته ملی اداره غزه به بخشی دائمی از ساختار حکمرانی این منطقه تبدیل شود، ممکن است شکاف جغرافیایی میان کرانه باختری و غزه عمیق‌تر شود و به جنبش ملی فلسطین آسیب بزند.

اران لِرمن، سرهنگ بازنشسته اطلاعاتی و معاون سابق مشاور امنیت ملی اسرائیل که اکنون معاون رئیس مؤسسه راهبرد و امنیت اورشلیم است، می‌گوید: هیچ جدول زمانی برای پایان کار کمیته ملی اداره غزه در این منطقه وجود ندارد. وظیفه کمیته ملی اداره غزه چیست؟

بر اساس متن طرح ۲۰ ماده‌ای صلح ترامپ، مأموریت اصلی کمیته ملی اداره غزه این است که خدمات عمومی روزمره را تا زمانی ارائه کند که تشکیلات خودگردان فلسطین برنامه اصلاحات خود را تکمیل کرده و برای به‌دست گرفتن اداره غزه آماده شود.

در ظاهر، این طرح ساده به نظر می‌رسد، اما مملو از موانع و چالش‌های سیاسی است. شعث تنها با مشکلات ناشی از سیاست اسرائیل روبه‌رو نیست؛ بلکه باید با یک مسئله اساسی‌تر در درون جنبش فلسطینی نیز دست‌وپنجه نرم کند. اولین مشکل شعث: آغاز کار

نخستین چالش شعث این است که اساسا بتواند کار خود را آغاز کند.

بیش از هفت ماه از انتصاب او به‌عنوان رئیس کمیته ملی اداره غزه گذشته، اما شعث و اعضای تیمش همچنان در هتلی در قاهره منتظر مانده‌اند. بازسازی غزه حتی آغاز نشده است.

حماس با کنار گذاشتن سلاح‌های خود موافقت کرده، اما اسرائیل این اقدام را معادل خلع سلاح نمی‌داند و در آستانه انتخابات پارلمانی اسرائیل در ماه اکتبر نیز حاضر نشده است متعهد شود که توافق موجود را اجرا و حفظ خواهد کرد.

اسرائیل گمان می‌کند حماس هرگز کنترل خود بر غزه را به‌طور کامل کنار نخواهد گذاشت و خلع سلاح نخواهد شد. از سوی دیگر، اسرائیل نمی‌خواهد اهرم فشاری را که با اشغال مجدد غزه به دست آورده، از دست بدهد.

فلسطینی‌ها تردید دارند که اسرائیل اساسا از ابتدا قصد خروج از غزه را داشته باشد. آیا مدل غزه قرار است در کرانه باختری اجرا شود؟

برخی نگران‌اند که اسرائیل قصد داشته باشد از شعث و کمیته ملی اداره غزه به‌عنوان الگویی برای حکمرانی استفاده کند که در نهایت بتوان آن را در کرانه باختری نیز اجرا کرد؛ مدلی که در آن رفاه اقتصادی به جای آزادی و استقلال ملی فلسطین در مرکز توجه قرار می‌گیرد.

محمد شهاده می‌گوید: بر اساس طرح ۲۰ ماده‌ای صلح ترامپ، کمیته ملی اداره غزه قرار است پس از انجام اصلاحات ضروری، هرچند هنوز مشخص نشده دقیقاً چه اصلاحاتی، غزه را به تشکیلات خودگردان تحویل دهد.

اما به گفته او، این نگرانی وجود دارد که چنین اتفاقی هرگز رخ ندهد. شهاده اضافه می‌کند: این احتمال وجود دارد که کمیته ملی اداره غزه در نهایت اداره کرانه باختری را نیز در دست بگیرد.

لرمن می‌گوید اسرائیل درباره گسترش نقش تشکیلات خودگردان به غزه ملاحظاتی دارد. او می‌گوید: هنوز مشخص نیست که تشکیلات خودگردان در نهایت در غزه نقشی ایفا کند.

به گفته او، کمیته ملی اداره غزه می‌تواند در آینده به الگویی برای کرانه باختری تبدیل شود؛ هرچند فعلاً برنامه‌ای برای جایگزین‌کردن تشکیلات خودگردان وجود ندارد.

لرمن درباره این موضوع می‌گوید: کمیته ملی اداره غزه می‌تواند نشان دهد که حکمرانی بهتر در دوره پس از محمود عباس چگونه می‌تواند باشد.

او به محمود عباس، رئیس ۹۰ ساله تشکیلات خودگردان فلسطین اشاره دارد که حدود دو دهه است این نهاد را رهبری می‌کند.

لرمن اضافه می‌کند: موضوع لزوما سرنگونی تشکیلات خودگردان و آوردن کمیته ملی اداره غزه نیست؛ بلکه قطعا می‌تواند ایجاد قواعد و هنجار‌هایی باشد که شیوه اداره امور در رام‌الله را نیز تغییر دهد. منبع: اقتصاد نیوز

جوان آنلاین: «فرانچسکا آلبانیز» گزارشگر ویژه سازمان ملل تأکید کرد که ارتش اسرائیل بی‌اخلاق‌ ترین ارتش جهان است.

بر اساس این گزارش، این مقام ارشد سازمان ملل افزود: ارتش اسرائیل به حملات خود در غزه ادامه می‌دهد، در حالی که نظامیان و شهرک نشینانش شهرک قصره را در نابلس کرانه باختری محاصره و آب آن را قطع کرده‌اند.

اظهارات آلبانیز در حالی است که مرکز اطلاعات فلسطینی «معطی» در تازه ترین گزارش خود اعلام کرد که ۷۷ فلسطینی بر اثر ۱۹۷ حمله شهرک‌ نشینان در کرانه باختری در هفته گذشته که با حمایت ارتش اشغالگر انجام شد، زخمی شدند.

این مرکز همچنین تأکید کرد که طی هفته گذشته، ۸۵ عملیات تخریب املاک، ۴۶۰ حمله به منازل و مصادره اموال فلسطینیان از سوی صهیونیست ها انجام شد. اشغالگران همچنین مرتکب ۱۶۴ جنایت ربایش و بازداشت در کرانه باختری شدند.

بین الملل

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، در حالی که همزمان با دور زدن نقشه راه غزه توسط رژیم صهیونیستی با حمایت آمریکا و نهاد موسوم به شورای صلح، تحرکات سیاسی و دیپلماتیک جدیدی طی روزهای گذشته در قاهره برای تکمیل آتش بس آغاز شده، مردم غزه در سایه عدم شفافیت و عدم وجود نتایج ملموس از این تلاش‌های دیپلماتیک، واقعیت تلخی را تجربه می‌کنند که روز به روز بدتر می‌شود.

در این زمینه دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA) نسبت به وخامت مداوم اوضاع انسانی در نوار غزه هشدار داده و اعلام کرد که گزارش‌های مداومی از مرگ و زخمی شدن غیرنظامیان فلسطینی، از جمله کودکان، در نتیجه حملات هوایی، گلوله‌باران و تیراندازی‌های اسرائیل دریافت کرده‌ایم.

استفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل متحد در این زمینه در جریان یک نشست خبری اظهار داشت که سازمان ملل متحد همچنان خواستار حفاظت از غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرنظامی است و غیرنظامیان هرگز نباید هدف قرار گیرند یا برای اهداف نظامی استفاده شوند. هاآرتص: بیش از 20 هزار کودک در جنگ غزه کشته شده‌اند غزه در خون؛ فریبکاری آشکار آمریکا در توافق پوشالی آتش‌بس

وی افزود: روز پنجشنبه، پیکرهای 50 نفر در غزه از جمله 9 کودک بعد از اینکه بیش از دو سال زیر آوار مانده بودند، کشف شد. عملیات آواربرداری و بازیابی اجساد به دلیل دشواری در آوردن ماشین آلات سنگین، قطعات یدکی، روان کننده‌ها و سایر لوازم ضروری، علاوه بر محدودیت دسترسی به مناطق وسیعی از نوار غزه، همچنان با محدودیت‌های قابل توجهی روبرو است.

این مسئول سازمان ملل متحد در مورد شرایط وخیم زندگی آوارگان در غزه گفت که تقریباً 94٪ از 2.1 میلیون نفر از ساکنان غزه به سرپناه و لوازم اولیه خانگی نیاز دارند. از هر پنج خانواده، بیش از چهار خانواده با شرایط زندگی بحرانی یا فاجعه‌بار در پناهگاه‌های فعلی خود مواجه هستند که از کمبود سوخت، برق و اقلام ضروری خانگی رنج می‌برند.

وی خاطرنشان کرد که این کمبودها بر توانایی ساکنان در خوابیدن، پخت و پز، شستشو و ذخیره غذا و آب و همچنین تأمین روشنایی کافی و مقابله با دمای شدید هوا تأثیر می‌گذارد.

طبق گزارش دفتر هماهنگی امور بشردوستانه (OCHA)، از هر سه خانواده، حدود دو خانواده در چادرها یا پناهگاه‌های موقت زندگی می‌کنند که به دلیل شرایط سخت آب و هوایی به سرعت در حال تخریب هستند، زیرا این پناهگاه‌ها در درجه اول برای استفاده کوتاه مدت طراحی شده‌اند. در همین حال، تحویل پناهگاه‌های بادوام‌تر به نوار غزه با موانع متعددی روبرو است.

سخنگوی سازمان ملل متحد با هشدار درباره وضعیت وخیم آوارگان با نزدیک شدن فصل سرد و باران گفت که بیش از 70 درصد از خانواده‌ها در غزه در زمستان گذشته تحت تأثیر سیل قرار گرفتند.

وی تاکید کرد که بودجه مورد نیاز برای تامین پناهگاه در غزه حدود 62 میلیون دلار تخمین زده می‌شود اما تاکنون تنها یک چهارم کل بودجه مورد نیاز تامین شده است.

از طرف دیگر، برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) درباره هجوم مداوم موش‌ها و جوندگان در بخش‌های مختلف نوار غزه و چادرهای آوارگان به دلیل وخامت اوضاع بهداشتی هشدار داد و اعلام کرد که باید منابع لازم برای مبارزه با این بحران فراهم گردد.

استیفان دوجاریک اظهار داشت که مبارزه با هجوم جوندگان همچنین مستلزم اجازه ورود ماشین‌آلات سنگین، روان‌کننده‌ها و تجهیزات ضروری به غزه است که امکان عملیات جمع‌آوری زباله و بهبود شرایط بهداشتی و محیطی برای جمعیت را فراهم می‌کند.

طبق داده‌های قبلی دفتر اطلاع رسانی دولتی در نوار غزه، ارتش رژیم اشغالگر از زمان آغاز جنگ نسل کشی علیه این باریکه در اکتبر 2023 تاکنون، بیش از 90 درصد زیرساخت‌های غیرنظامی غزه را به طور کامل نابود کرده و سازمان ملل هزینه بازسازی آنها را طبق ارزیابی‌های اولیه حدود 70 میلیارد دلار تخمین زده است.

از سوی دیگر، در حالی که هیچ یک از تحرکات دیپلماتیک و اصطلاحا نقشه راه برای تکمیل آتش‌بس غزه در عمل نتیجه نداشته است، زندگی فلسطینی‌ها در این باریکه همچنان در میان واقعیت‌های تلخ و فاجعه بار قرار دارد؛ فلسطینی‌هایی که در فصل زمستان با سیلاب و سرمای شدید در چادرهای ناایمن دست و پنجه نرم می‌کردند و در تابستان هم دائماً در جستجوی آب و تلاش برای یافتن سرپناهی هستند تا از گرما نجات پیدا کنند.

همچنین ساکنان غزه در دسترسی به امکانات اولیه هم با چالش‌های زیادی مواجه‌اند. ساعات روز در میان گرمای شدید هوا در چادرهای آوارگان به آزمایش جدیدی برای تاب‌آوری خانواده‌های غزه تبدیل شده است. چادرها که قرار است حداقل محافظت را فراهم کنند، در برابر گرمای سوزان کارساز نیستند و شرایط برای کودکان و سالمندان در این وضعیت خفقان آور سیار بدتر می‌شود.

انتهای پیام/