همشهری آنلاین- سحر جعفریان عصر: پسر جوان با ماسک، نیمی از صورتش را پوشانده و فندک را گرفته زیر پرچم. آماده آتش زدن است: «هر وقت گفتم ۳، شروع کن به ضبط کردن...». این را به مرد میانسالی میگوید که لنز دوربین گوشی همراه پسر را سویش تنظیم کرده است، لحظاتی بعد اما مرد میانسال با گفتن «نه داداش؛ ما نیستیم» از پسر ماسکپوش در پیادهرویی حوالی میدان هفتتیر دور میشود. این بخشی از یک ویدئوی دوربین مخفی است که در روزهای جنگ در شبکههای اجتماعی دستبهدست شده؛ ویدئویی که در ظاهر یک شوخی یا چالش خیابانی است، اما در ادامه مخاطب را با واکنش مردم نسبت به موضوعی حساس روبهرو میکند.
تیم «کبریتمدیا» تولیدکننده این ویدئو و مجموعهای از محتواهای پربازدید در شبکههای اجتماعی است؛ از ویدئوهای مرتبط با سربازها در روز مادر گرفته تا روایتهایی درباره پرستاران، جنگ. این گروه که فعالیت خود را از تولید مستندهای کوتاه اجتماعی آغاز کرده، تلاش میکند موضوعات روزمره و مسائل اجتماعی را در قالب طنز و دوربین مخفی روایت و برخلاف دوربین مخفیها رایج، معنا و مفهومی را منتقل کند.
حالا که یک دوربین مخفی از این تیم در مورد همدلی مردم با یک مادر برای خرید میوه نوبرانه، در اینستاگرام حسابی سر و صدا کرده است با علی شیرزادیان، مدیر این تیم و دانشجوی مقطع دکتری علوم ارتباطات، درباره شکلگیری این گروه، منطق تولید محتوای پربازدید مجازی، مرزهای شوخی و مسئولیت رسانهای گفتوگو کردهایم.
مستندسازی به سبک شبکههای اجتماعی
از خلق آرام و ظاهر سادهای که دارد، نمیتوان حدس زد که یک دهه هفتادی بازیگوش است و اغلب اوقات، افکار طنازانه در سرش بالا و پایین میشود. علی شیرزادیان از کودکی، حال خوشی با فیلم و رسانه بهویژه از نوع مجازیاش داشت: «اینترت همیشه برام جذاب بود و خیلی به فرمولای جذب مخاطب فکر میکردم. مثل حالا که در حوزه وایرال ویدئوها پژوهش میکنم.» برای شیرزادیان، وایرال شدن به معنای دیدهشدن و شهرت نیست: «که اگه میخواستم محتواهامون، وایرال و پربازدید شه به راههای سریعتر مثل تبلیغات و بازاریابی از طریق سفارش تبلیغ به بلاگرای معروف، اقدام میکردم. برای من و تیم کبریتمدیا، اثرگذاری اجتماعی و فرهنگی با چاشنی شوخی و خنده، اولویته.»
