به گزارش هشمهری آنلاین، سعدالله زارعی تحلیلگر مسائل منطقه در یادداشتی با عنوان «تنها چاره آمریکا فرار فوری از منطقه است » نوشت:
در حد فاصل امضای تفاهمنامه اسلامآباد توسط رؤسای جمهور ایران و آمریکا در ۲۸ خردادماه تاکنون -بر اساس یک جمعبندی- مقامات ارشد و بهویژه شخص ترامپ در آمریکا تاکنون یعنی در
یک ماه و نیم ۱۰ بار تهدید کردهاند که اگر چه نشود یا اگر چه بشود، حمله سنگین علیه ایران را از سر میگیرند و به فاصله کمی از هر اعلام گفتهاند به فلان دلیل اقدام خود را به تعویق انداختهاند! حالا هم در آخرین تهدید به حمله سنگین به زیرساختهای ایران، اعلام کردند بهخاطر پیامهای میانجیها دست نگه داشتهاند!
بر این اساس ما باید طی هفتههای آینده منتظر تکرار تهدیدها و سپس پس گرفتن پیدرپی آنها باشیم. شاید این تعداد به بیست یا سی مورد برسد. روز شنبه یک رسانه آمریکایی نوشت آنقدر تهدیدها و پس گرفتن آنها تکرار شده که دیگر دنیا برای آن ارزشی قائل نمیشود. خب تهدید چرا و پس گرفتن آن چرا؟
ترامپ در آخرین دیدار رسانهای که با رسانههای آمریکایی داشت و در دو سوی او روبیو وزیر خارجه و هگست وزیر دفاع نشسته بودند، گفت «ایرانیها خیلی سرسخت هستند». ترامپ چرا تهدید میکند؟ چون کارزار با ایران سخت پیش میرود و نشانهای از ضعف در جبههای که قرار بود چند روزه از هم بپاشد، دیده نمیشود. به تهدید ادامه میدهد تا دیگران گمان کنند گزینه مؤثری در اختیار ترامپ باقی مانده است که با اجرای آن، به زودی یا ایران فرو میپاشد و یا تسلیم میشود. حالا دیگران هم میگویند از تهدید توخالی دست بردار. چرا تهدید را پس میگیرد؟ چون تهدیدی که کرده زمینه اجرا ندارد. الان پنج ماه از جنگ گذشته و این مقدار زمان برای مؤثر واقع شدن تهدید کفایت میکند. اما وقتی تهدید در پنج ماه مؤثر نبوده است، در پنجاه ماه هم مؤثر نخواهد بود. جنگ ۱۳۶۹ آمریکا برای باز پسگیری کویت یک تا دو روز طول کشید، جنگ ۱۳۸۰ آمریکا با افغانستان دو سه روز زمان برد تا دولت این کشور ساقط شود و دو سه ماه بعد دولتی مورد قبول آمریکا شکل بگیرد، جنگ ۱۳۸۲ آمریکا علیه عراق ۲۰ روز طول کشید و «پل بریمر» چند روز بعد حکومت جایگزین، که خودش در راس آن بود را پدید آورد. حالا ۱۵۶ روز گذشته و در خلال آن آمریکا بارها ناگزیر …
