به گزارش هشمهری آنلاین به نقل از فارس، تجارت خارجی چین همچنان وابستگی زیادی به مسیرهای دریایی دارد. بخش بزرگی از کالاهای این کشور برای رسیدن به غرب آسیا، آفریقا و اروپا باید از آبراههایی مانند تنگه مالاکا، اقیانوس هند، دریای سرخ و کانال سوئز عبور کند.
طولانیبودن مسیر، هزینه حمل و آسیبپذیری در برابر بحرانهای امنیتی، انسداد آبراهها و افزایش نرخ بیمه را بالا میبرد.
رشد تجارت چین و تشدید رقابتهای ژئوپلیتیکی، پکن را به سمت تنوعبخشی به مسیرهای حمل سوق داده است. هدف چین حذف مسیرهای دریایی نیست، بلکه ایجاد شبکهای از مسیرهای موازی است تا در صورت اختلال در یک مسیر، جریان تجارت متوقف نشود.ایران در این شبکه میتواند یکی از حلقههای اصلی اتصال شرق آسیا به غرب آسیا و اروپا باشد.
موقعیت ایران میان خلیج فارس، دریای عمان، آسیای مرکزی، قفقاز و ترکیه، امکان ترکیب حمل ریلی، جادهای و دریایی را فراهم میکند. این مزیت زمانی اقتصادی میشود که کریدورهای ایران از یک مسیر بالقوه روی نقشه به شبکهای سریع، قابل پیشبینی و رقابتپذیر تبدیل شوند. مسیر دریایی چین؛ مطمئن اما طولانی …
