همشهری آنلاین: این پدیده، پرسشهای اساسی را درباره مرز میان معنویت و تجارت، و یا سوءاستفاده از باورهای شخصی مردم، پیش کشیده است. حجتالاسلام محمد سعیدیآریا در گفتوگو با همشهری، میگوید: «قرآن کریم به صراحت میفرماید یعنی دعا کنید تا اجابت کنم. همچنین در روایات متعددی از اهل بیت (ع) بر دعا تأکید شده. ذکر گفتن و یاد خدا کردن نیز جایگاه والایی دارد؛ چراکه ذکر به معنای یاد است، چه به شکل کلامی و چه به شکل یاد قلبی. خداوند در قرآن نیز بر ذکر خود سفارش کرده است.»
او تاکید میکند: «همانگونه که علم پزشکی واقعیت دارد و دارو وجود دارد، اما هر کسی که لباس سفید پوشید، پزشک نیست و مدعیان دروغین در این حوزه، اصل پزشکی را منتفی نمیکنند؛ در حوزه دعا نیز چنین است. اصل دعا در قرآن و روایات وجود دارد و نمونه بارز آن، تسبیحات حضرت زهرا (س) است که حضرت رسول (ص) به ایشان آموزش دادند و ما همان را بعد از نماز میگوییم. اما سوال اینجاست که آیا هر کسی میتواند از این نسخههای اهل بیت (ع) برداشت شخصی کند؟»
سواستفاده از گرایش فطری مردم
این کارشناس دینی در پاسخ به علت گرایش مردم به این پدیدهها، میگوید: «انسانها فطرتاً به خدا، دعا و راز و نیاز تمایل دارند و اساس دین نیز بر همین فطرت بنا شده است. اما متأسفانه، همواره افرادی سودجو بودهاند که از این گرایش فطری سوءاستفاده میکنند. آنچه امروز در فضای مجازی میبینیم، ادامه همان روند است، اما با ابزارهای جدید.» سعیدیآریا با اشاره به خطرات عمیقتر این پدیده، بیان میکند: «این مسئله فقط به کلاهبرداری و شیادی مالی ختم نمیشود؛ بلکه یک لایه بالاتر و خطرناکتر دارد و آن، تخریب اعتقادات یک فرد یا حتی یک ملت است. وقتی فردی موفقیت را موکول به چند ذکر خاص، یا نوع خاصی از نماز یا عمل عبادی میکند که هیچکدام در منابع دینی یافت نمیشود، اگر آن عمل انجام شد و نتیجهای نگرفت، اصل انتقاد او به دین و امیدش صدمه میبیند. اینجاست که بدعت، اثرات مخرب خود را نشان میدهد.» وی در پاسخ به این پرسش که آیا از نظر شرعی، دریافت پول در قبال آموزش دعا قابل قبول است یا خیر، میافزاید: «یک مورد پیدا کنید که یکی …
