به گزارش پایگاه خبری بازار سرمایه ایران (سنا)،در دهههای گذشته، عرضه مس همواره از طریق توسعه مداوم معادن جدید تضمین میشد، اما شواهد موجود از مؤسسات معتبر بینالمللی نشان میدهد مدل قدیمی عرضه دیگر کارایی ندارد. ابرچرخه مس، نه یک رویداد ناگهانی، بلکه نتیجه انباشت چندین سال کمسرمایهگذاری در بخش بالادستی معدن است. این ابرچرخه، ریشه در تغییر رفتار فیزیکی کانسارهای موجود دارد؛ بهطوری که بهرهبرداری از ذخایر قدیمی با افت مداوم عیار همراه بوده و هزینه استخراج هر واحد مس خالص، به شکل تصاعدی در حال افزایش است.
گزارشهای آژانس بینالمللی انرژی (IEA) در بررسی وضعیت مواد معدنی حیاتی تا سال ۲۰۴۰، بر این واقعیت تأکید دارد که شکاف میان عرضه و تقاضا، ناشی از ظرفیتهای محدود استخراجی است. در سناریوهای پیشبینیشده برای ۲ دهه آینده، بخش بزرگی از مصرف مس به سمت نوسازی شبکههای فرسوده برق، توسعه زیرساختهای انتقال انرژیهای تجدیدپذیر و پروژههای عظیم کربنزدایی هدایت میشود. این حجم از تقاضا، برخلاف رشد مصرف در لوازم الکترونیک، ماهیتی زیرساختی دارد و برای دههها در اقتصاد باقی خواهد ماند.
از منظر مهندسی معدن، توسعه یک معدن جدید از مرحله اکتشاف تا بهرهبرداری کامل، چرخهای ۱۰ تا ۱۵ ساله را طی میکند. تحلیل مؤسسه اساندپی گلوبال (S&P Global) نشان میدهد …
