نورنیوز-گروه سیاسی: همزمان با انتشار اخبار مربوط به گفتوگوهای ایران و عمان پیرامون ترتیبات مدیریت و نظارت بر تردد در تنگه هرمز، موجی از فضاسازی رسانهای در رسانههای آمریکایی و غربی شکل گرفته است که یک هدف مشخص را دنبال میکند؛ القای این گزاره که گره بسته شدن تنگه هرمز صرفاً به اختلاف بر سر نحوه مدیریت و نظارت بر تردد شناورها مربوط بوده و اکنون با مذاکرات تهران و مسقط، این گره در آستانه باز شدن است.
این روایت، اگرچه برای بازارهای جهانی انرژی و همچنین افکار عمومی غرب، روایتی امیدوارکننده به نظر میرسد، اما تصویر کاملی از دلایل واقعی که منجر به بسته شدن تنگه هرمز از سوی ایران شد، ارائه نمی دهد.
آنچه امروز میان ایران و عمان در جریان است، گفتوگوهایی دوجانبه درباره ترتیبات عبور و مرور شناورها، ایمنی دریانوردی و سازوکارهای مدیریت تردد در تنگه هرمز است. چنین مذاکراتی نه موضوعی جدید است و نه اتفاقی غیرمنتظره؛ ایران و عمان به عنوان دو کشور ساحلی این آبراه، به طور طبیعی درباره مسائل فنی و اجرایی مرتبط با تردد کشتیها با یکدیگر رایزنی میکنند. از این منظر، اصل مذاکرات نه تنها عجیب نیست، بلکه لازمه مدیریت یکی از مهمترین گذرگاههای دریایی جهان است.
اما تبدیل این مذاکرات فنی به این نتیجهگیری که «بازگشایی هرمز قطعی است»، همان نقطهای است که در آن روایت رسانهای آمریکا از واقعیت فاصله میگیرد.
واشنگتن اکنون تلاش میکند مسئله هرمز را به یک پرونده صرفاً فنی تقلیل دهد؛ زیرا در این صورت، مسئولیت سیاسی و امنیتی بحران نیز از دوش آمریکا برداشته خواهد شد. اگر چنین روایتی پذیرفته شود، این تصور شکل میگیرد که با چند نشست کارشناسی میان تهران و مسقط، همه مشکلات برطرف خواهد شد؛ در حالی که موضوع بسیار فراتر از ترتیبات عبور شناورهاست.
از منظر تهران، بسته شدن تنگه هرمز نتیجه مجموعهای از تحولات سیاسی و امنیتی است و نه صرفاً اختلاف بر سر مدیریت دریایی. بر همین اساس، آنچه در تفاهم اسلامآباد مورد توافق قرار گرفته …
