این مطالعه نشان داد، افرادی که یک باغ بزرگ در نزدیکی خانههایشان دارند، ۶.۸٪ کمتر از افرادی که باغ ندارند، به دیابت نوع ۲ مبتلا میشوند. زندگی در فاصله ۸۰۰ متری از چندین باغ نیز این خطر را ۵.۷٪ کاهش میدهد.
محققان معتقدند که این اثر محافظتی ممکن است با عوامل مختلفی از جمله افزایش فعالیت بدنی از طریق باغبانی، افزایش تولید ویتامین D از طریق قرار گرفتن در معرض آفتاب و بهبود سلامت روان از طریق ارتباط با طبیعت مرتبط باشد. قرار گرفتن در معرض طیف متنوعی از میکروارگانیسمهای طبیعی نیز ممکن است تأثیر مثبتی بر میکروبیوم روده و سیستم ایمنی بدن داشته باشد.
محققان خاطرنشان کردند که در حال حاضر بیش از ۵۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان از دیابت رنج میبرند و این تعداد میتواند تا سال ۲۰۵۰ به بیش از ۱.۳ میلیارد نفر برسد. آنها معتقدند که یافتههای این مطالعه، با توجه به نقش بالقوه پارکها، باغها و فضاهای سبز در کاهش بیماریهای مزمن، بر اهمیت حفظ آنها در هنگام برنامهریزی مناطق مسکونی مدرن تأکید میکند.
مطالعهای که اوایل امسال منتشر شد، نشان داد که زندگی در مناطقی با تراکم بالای درختان با کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی مرتبط است. علاوه بر این، مطالعهای که توسط محققان ترکیهای انجام شد، نشان داد که باغبانی سلامت روان سالمندان را بهبود میبخشد و به کاهش علائم افسردگی کمک میکند.
