وی افزود: استفاده از فناوریهای نانویی میتواند موجب افزایش پایداری دارو، بهبود جذب، کاهش دفعات مصرف و در برخی موارد کاهش عوارض ناخواسته دارویی شود و از این طریق، به بهینهسازی درمانهای دارویی کمک کند.
دکتر ابوالمعالی با اشاره به کاربرد نانوفناوری در طراحی سامانههای پیشرفته دارورسانی، ادامه داد: یکی از اهداف اصلی این سامانهها، انتقال دارو به محل مورد نظر در بدن با دقت بیشتر و کاهش اثرات ناخواسته آن بر سایر بافتها و اندامهاست؛ موضوعی که بهویژه در درمان بیماریهایی مانند سرطان، بیماریهای مزمن و برخی اختلالات پیچیده اهمیت دارد.
این متخصص فارماسیوتیکس بیان کرد: یکی از چالشهای مهم در درمان دارویی، توزیع غیرهدفمند دارو در بدن است؛ زیرا بسیاری از داروها علاوه بر بافت بیمار، بر بافتهای سالم نیز اثر میگذارند و این مسئله میتواند موجب بروز عوارض جانبی شود. نانوفناوری با بهرهگیری از نانوحاملها، امکان انتقال مؤثرتر و هدفمندتر دارو به بافت مورد نظر را فراهم میکند و میتواند به افزایش اثربخشی درمان کمک کند.
وی با بیان اینکه کاربرد نانوفناوری تنها به داروهای درمانی محدود نمیشود، گفت: در سالهای اخیر از نانوحاملها برای انتقال بهتر ترکیبات آرایشی، آنتیاکسیدانها و برخی مواد مؤثر گیاهی نیز استفاده شده است که این امر میتواند زمینه تولید محصولاتی با جذب مناسبتر و اثربخشی بیشتر را فراهم کند.
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز با تأکید بر اهمیت بررسی ایمنی فرآوردههای نانویی، خاطرنشان کرد: با وجود مزایای قابل توجه نانوفناوری، بررسی ابعاد مختلف ایمنی نانوذرات در بدن همچنان از موضوعات مهم در تحقیقات علمی است و توسعه داروهای نانویی نیازمند انجام ارزیابیهای دقیق علمی، مطالعات ایمنی و نظارتهای تخصصی و مستمر است.
دکتر ابوالمعالی افزود: پیشبینی میشود نانوفناوری در سالهای آینده نقش گستردهتری در درمان بیماریها، بهویژه سرطان، بیماریهای مزمن و اختلالات پیچیده ایفا کند و به توسعه درمانهای دقیقتر، مؤثرتر و ایمنتر منجر شود.
وی در پایان، نانوفناوری را گامی مهم در مسیر هوشمندسازی داروها و ارتقای نظام درمانی دانست و گفت: این فناوری با تکیه بر دانش نوین، میتواند در مسیر افزایش دقت، اثربخشی و ایمنی درمانها نقش مؤثری داشته باشد.
