نورنیوز-گروه سیاسی: حملات ائتلاف آمریکایی-صهیونیستی به ایران را نمیتوان صرفاً در قالب یک عملیات نظامی و مجموعهای از اعداد و اهداف روی نقشه توضیح داد. پشت هر ساختمان آسیبدیده، خانوادهای قرار دارد که امنیت خانهاش فرو ریخته و پشت هر شیشه شکسته، دیوار ترکخورده و سقف آسیبدیده، زندگی انسانی قرار دارد که هیچ نقشی در تصمیم آغاز جنگ نداشته است. آنچه این دادهها نشان میدهد، تصویری تلخ از هزینهای است که مردم عادی در نتیجه تجاوز و حملات گسترده پرداخت کردهاند.
بر اساس اطلاعات ارائهشده، در تهران ۶۶۹ نقطه آسیب دیده و سهم اصابتهای مسکونی ۸۳ درصد اعلام شده است؛ در مقابل، سهم نقاط نظامی ۱۷ درصد بوده است. این نسبت، پرسشی سنگین را پیش روی افکار عمومی قرار میدهد: اگر ادعا میشود حملات صرفاً اهداف نظامی را دنبال میکردهاند، چگونه سهم اصابتهای مسکونی به ۸۳ درصد رسیده است؟ وقتی خانههای مردم در چنین مقیاسی آسیب میبینند، دیگر نمیتوان پیامدهای حمله را پشت ادبیات فنی و نظامی پنهان کرد.
جزئیات منطقهای نیز گستردگی این آسیب را نشان میدهد. در منطقه یک ۵۷ مورد، منطقه دو ۳۰ مورد و منطقه سه ۵۲ مورد ثبت شده است. منطقه چهار با ۹۰ مورد، بالاترین رقم اعلامشده را دارد. منطقه پنج ۲۷ مورد، منطقه شش ۱۴ مورد، منطقه هفت ۱۵ مورد و منطقه هشت ۱۳ مورد را به خود اختصاص دادهاند. در منطقه ۹، رقم ۳۳ مورد و در منطقه ۱۰، ۵ مورد ثبت شده است.
در منطقه ۱۱، ۲۷ مورد، منطقه ۱۲، ۱۴ مورد و منطقه ۱۳، ۳۶ مورد گزارش شده است. منطقه ۱۴ و ۱۵ هر کدام ۳۱ مورد دارند. منطقه ۱۶، ۶ مورد، منطقه ۱۷، ۱۷ مورد، منطقه ۱۸، ۱۹ مورد و منطقه ۱۹، ۱۴ مورد را نشان میدهند. منطقه ۲۰ نیز ۳۶ مورد آسیب دارد. در غرب تهران، منطقه ۲۱ با ۶۲ مورد و منطقه ۲۲ با ۵۵ مورد، از بالاترین ارقام ثبتشده در نقشه برخوردارند. این پراکندگی نشان میدهد که آثار حملات، محدود به یک نقطه خاص نبوده و بخشهای مختلف پایتخت را تحت تأثیر قرار داده است.
اما شاید تکاندهندهترین بخش ماجرا، زمانی آشکار شود که آمار نقاط آسیبدیده به واحدهای مسکونی ترجمه شود. در دادههای ارائهشده، …
