بر اساس این گزارش، در تازهترین معامله صورت گرفته، نفتکش غولپیکر «مغولستان پراسپریتی» که متعلق به گروه سینوکور کره جنوبی، بزرگترین مالک نفتکشهای جهان است، با مبلغ ۳۱ میلیون دلار برای حمل نفت خام از یک بندر نامشخص در خلیج فارس به مقصد شرق آسیا اجاره شده است.این مبلغ به ازای هر بشکه نفت حدود ۴.۵۰ دلار هزینه حمل را شامل میشود؛ در حالی که در شرایط عادی این نرخ بین ۱ تا ۲ دلار است.علاوه بر این، پیشبینی میشود که مستأجر این کشتی که یک پالایشگاه چینی است، حق بیمه اضافی خطر جنگی را نیز پرداخت کند که این رقم نیز به نوبه خود چند درصد از ارزش بدنه کشتی را تشکیل میدهد. پایان آتشبس ایران و آمریکا و تبعات آن بر بازار حمل و نقل دریایی
افزایش چشمگیر هزینه حمل نفت در شرایطی رخ داده است که صادرکنندگان خلیج فارس به دنبال کشتیهای بیشتری برای تحویل محمولههای خود به خریداران آسیایی هستند. عربستان سعودی به عنوان بزرگترین صادرکننده نفت منطقه، محمولههای نفت خود را با اولویت و فوریت بیشتری برای بارگیری آماده میکند تا به مشتریان خود در آسیا برساند. عراق نیز برای جابهجایی نفت صادراتی خود از نفتکشهای متعلق به شرکت ملی نفت ابوظبی (آدنوک) استفاده میکند. به نوشته بلومبرگ در همین حال، توافق آتشبس شصتروزه شکننده بین ایران و ایالات متحده روز دوشنبه به پایان رسید و هیچ برنامه مشخصی بین تهران و واشنگتن برای حل اختلافات بر سر تنگه هرمز وجود ندارد. فقط ۲۵ نفتکش از ۴۸۶ کشتی حاضر به عبور از هرمزند
نکته قابل توجه این است که اکنون فقط مالکان کشتیهایی که ریسکپذیر هستند یا تجربه قبلی در عبور از مناطق خطرناک دارند، حاضر به ارائه کشتیهای خود برای بارگیری در داخل خلیج فارس هستند. بسیاری از کشتیهایی که از داخل خلیج فارس بارگیری میکنند، تحت کنترل صادرکنندگان یا تعداد محدودی از مالکان نفتکش هستند که همین موضوع به آنها قدرت چانهزنی بالایی در تعیین نرخهای حمل و نقل داده است.دادههای خط سئول نشان میدهد که از حدود ۴۸۶ نفتکش غولپیکر موجود در جهان، فقط حدود ۲۵ کشتی میتوانند برای حمل محمولههای خلیج فارس در هفتههای آینده رقابت کنند و این کمبود شدید، عامل اصلی افزایش سرسامآور هزینهها شده است.بازار نفتکش عملاً به دو بخش مجزا تقسیم شده است؛ معاملات مربوط به اقیانوس اطلس همچنان بر اساس حجم محمولهها و در دسترس بودن کشتیها قیمتگذاری میشود، اما معاملات خلیج فارس به طور فزایندهای بر اساس تمایل مالک کشتی برای پذیرش ریسک تعیین میگردد و این شکاف روز به روز در حال گسترش است.
