تنگه هرمز ایرانی بوده، هست و خواهد بود

جامعه ایران پس از تجربه دو جنگ سهمگین 12 و 40 روزه،اکنون دروضعیتی خاص قراردارد.وضعیتی که با ادامه سایه تهدید نظامی وآغاز موجی از فشارهای اقتصادی،جامعه رادرموقعیت تعلیق قرار داده است.«گذرگاه» درنشست حاضر میزبان دکتر پرویز امینی،عضو هیئت علمی دانشگاه است تاازمنظر جامعه‌شناسی سیاسی، شرایط کنونی ایران راتبیین کند،و ضرورت‌ها و اولویت‌های گذر از این وضعیت برشمارد.

ابرهیم متقی نوشت: ضرورت‌های راهبردی ایجاب می‌کند که امریکا به جای توافق جامع، از توافق محدود و واقع‌بینانه استقبال به عمل آورد؛ توافقی که دربرگیرنده آتش‌بس، بازگشایی تنگه هرمز، توقف حملات مستقیم و نیابتی ایران علیه امریکا، اسراییل و کشورهای حوزه خلیج‌فارس باشد. ممکن است این توافق شکننده باشد و مساله هسته‌ای را حل نکند، اما منجر به پیشگیری از اختلال در تجارت جهانی شده و ازسوی دیگر، قدرت اقتصادی حکومت ایران را در حداقل ممکن حفظ می‌نماید.

فرماندهی مرکزی آمریکا مدعی شد که نیروهای این کشور به محاصره دریایی ایران و تغییر مسیر کشتی‌های تجاری در چارچوب آن ادامه می‌دهند.

«دونالد ترامپ» رئیس‌جمهوری آمریکا بار دیگر با تکرار ادعاهای تبلیغات انتخاباتی و جنجالی درباره ایران و تنگه هرمز مدعی شد: «من اکنون تنگه هرمز را قلمرو آمریکا می دانم.»

در آستانه اعمال فشارهای اقتصادی تازه آمریکا علیه ایران، دو طرف همچنان بر مواضع سخت خود پافشاری می‌کنند. تهران از مذاکره از موضع قدرت می‌گوید و واشنگتن بر افزایش فشار تأکید دارد؛ در این میان، تنگه هرمز به یکی از مهم‌ترین اهرم‌های این رویارویی تبدیل شده است.