به گزارش اصلاحات نیوز؛
«آفتی به نام حذف شایستگان» عنوان یادداشت قادر باستانیتبریزی برای روزنامه اعتماد است که در آن آمده: خالی شدن مستمر مراکز تصمیمساز کشور از نیروهای نخبه، توانمند، کارآزموده و فرهیخته، به تدریج میدان سیاست را به قرق نیروهای کممایه سیاسی درمیآورد. ریشه این پدیده را لابد میتوان در سیاست مخرب «چمنزنی» جستوجو کرد. وقتی نظام سیاسی با رقابت شایستگیها، میدان را برای حضور نیروهای مستقل، متخصص و برخوردار از سرمایه اجتماعی باز بگذارد، نخبگان توانمند فرصت ظهور مییابند و قامت مدیریت کشور نیز بلندتر و کارآمدتر میشود. اما اگر چنین نباشد، ساختاری شکل میگیرد که از یک سو به تدریج از سرمایه انسانی و فکری خود تهی میشود و از سوی دیگر، میدان را برای کسانی باز میکند که میان ظرفیت و توانایی آنان با اندازه مسوولیتی که بر عهده گرفتهاند، فاصلهای نگرانکننده وجود دارد. در سیاست، حذف همیشه با یک تصمیم رسمی و آشکار آغاز نمیشود. گاهی سازوکارهای انتخاب و انتصاب، فضای رسانهای و نحوه توزیع فرصتها چنان عمل میکند که آدمهای اهل درک و بلندتر از متوسط جامعه، از جاهای تاثیرگذار و تصمیمساز به هر بهانهای حذف شوند. در مقابل، میدان برای کسانی بازتر میشود که با ساختار قدرت اصطکاک کمتری دارند؛ حتی اگر توان و تجربه لازم برای مواجهه با مسائل پیچیده کشور را کمتر داشته باشند که حاصل آن، کاهش تنوع فکری در نظام تصمیمگیری و البته از دست رفتن تدریجی بخشی از سرمایه انسانی و اجتماعی کشور است. این همان معنای استعاری «چمنزنی» است که زمین سیاست، به جای آنکه امکان رویش درختان بلند، متنوع و ریشهدار را فراهم کند، مدام کوتاه میشود تا همه در یک ارتفاع بایستند. حال آنکه جامعه را نمیتوان با یکدستسازی سیاسی اداره کرد. ایران جامعهای متکثر با نسلها، گروههای اجتماعی، فرهنگی و فکری گوناگون و تجربههای متفاوت است. ثبات سیاسی هم از به رسمیت شناختن و به هم رساندن آنها در ساختار حکمرانی، نه از یکسان کردن این تفاوتها شکل میگیرد. جامعه زمانی احساس تعلق و اعتماد بیشتری میکند که گروههای مختلف ببینند در تصمیمگیریهای عمومی جایی برای حضور، شنیده شدن و اثرگذاری دارند.
شهروند باید بتواند مسائل، دغدغهها و تجربه زیسته خود را در گفتار مسوولان، جهتگیری …
