نفس وجود جنگ به ضرر مردم ایران است

روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: توجه به نیازهای روحی، تأمین حقوق قانونی مردم و مشارکت دادن اقشار مختلف در تصمیم‌سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها شرایط اصلی موفقیت در مقابله با جنگ روانی دشمن است. 

به گزارش عصر ایران ، سرمقاله نویس روزنامه جمهوری اسلامی افزود: دشمن تلاش می‌کند با توسل به انواع ترفندهای تبلیغاتی، مردم را نسبت به توانائی‌های کشور دچار تردید کند و بر واقعیت‌ها سرپوش بگذارد.

-   این توطئه کثیف را فقط با رفتارها و گفتارهای صادقانه و مواجه ساختن مردم با آنچه در بطن جامعه می‌گذرد می‌توان خنثی کرد. 

-  کوتاه کردن دست مفسدان اقتصادی، آسان‌سازی دسترسی عموم مردم به کالاها و خدمات مورد نیاز و ایجاد رونق اقتصادی در کشور از اموری هستند که دولت باید برای تحقق آنها تلاش کند تا بتواند جنگ روانی دشمن را به شکست بکشاند.

متن کامل این یادداشت را می توانید در ادامه بخوانید.

روزنامه جمهوری اسلامی

 سرمقاله برای پیروزی در جبهه‌های دوم و سوم

دونالد ترامپ رئیس‌جمهور متوهم آمریکا و همفکران او برای پیروز شدن در جنگی که بر ایران تحمیل کرده‌اند، سه طرح را همزمان به پیش بردند که عبارتند از حمله نظامی، فشار اقتصادی و جنگ روانی. در حمله نظامی موفقیتی به دست نیاوردند و به همین جهت تکیه بیش از پیش بر دو طرح دیگر را اکنون در دستور کار دارند.

ما ایرانیان همانطور که حمله نظامی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی را با ناکامی مواجه کردیم قطعاً می‌توانیم آن دو طرح دیگر را هم به شکست بکشانیم و این جنگ ترکیبی را با پیروزی نهائی ملت ایران به پایان برسانیم. برای رسیدن به این نقطه لازم است سه نکته مهم را مورد توجه قرار دهیم.

اول اینکه از سرگرفته شدن حمله نظامی را منتفی ندانیم. اینکه تقریباً تمام رسانه‌ها، مقامات و صاحبنظران آمریکائی از قدرت نظامی ایران می‌گویند و آمریکا را بازنده جنگ معرفی می‌کنند، ممکن است یک تله باشد برای اینکه مسئولین ایرانی را دچار بزرگ‌تر دیدن واقعیت‌های مربوط به قدرت دفاعی خود نمایند و در فرصتی که به دست می‌آورند بار دیگر به ایران حمله کنند.

بنابراین، مسئولان ایرانی اعم از نظامی و غیرنظامی باید با هوشیاری کامل قدرت دفاعی کشور آنطور که هست را درنظر بگیرند، هر لحظه برای افزودن بر آن تلاش کنند و پیوسته آمادگی دفاعی برای هر تهاجمی را داشته باشند. ایران اهل تهاجم نیست اما برای دفاع باید همیشه آماده باشد.

نکته دوم به مسائل اقتصادی مربوط می‌شود. آمریکا همانطور که ترامپ بارها گفته به چیزی کمتر از تسلیم شدن کامل ایران قانع نمی‌شود و البته ایران هم بهیچوجه تسلیم هیچیک از خواسته‌های آمریکا نخواهد شد.

 نتیجه این مقابله اینست که ترامپ با استفاده از راه‌های مختلف ازجمله فشار اقتصادی تلاش کند به خواسته خود برسد. محاصره دریائی ایران که ترامپ روی آن مانور زیادی می‌دهد با همین هدف صورت گرفته است.

بنابراین، ما باید برای خنثی کردن این ترفند ترامپ هم راه‌هائی را پیدا کنیم. حرف زدن با مردم، دادن اطلاعات به جامعه، ارائه برنامه‌هائی که منجر به صرفه‌جوئی در مصرف شوند، بالابردن تولیدات داخلی، احیاء کارخانجات و کارگاه‌های تولیدی، ارائه تسهیلات به کشاورزان برای بالا بردن سطح تولید مواد غذائی، مبارزه قاطع با احتکار و گران‌فروشی و تصویب قوانین و مقررات بازدارنده سوء‌استفاده فرصت‌طلبان و سودجویان، از اقداماتی هستند که می‌توانند توطئه فشار اقتصادی را بی‌اثر کنند.

 طبعاً متنوع ساختن راه‌های واردات نیز از اقدامات مؤثر برای مقابله با محاصره اقتصادی خواهد بود ولی مطمئن‌ترین راه، تکیه بر توان داخلی و بی‌نیاز ساختن کشور از واردات در حد مقدور است.

و سومین نکته که مقابله با جنگ روانی است با اینکه بشدت مورد نظر و اهتمام آمریکا و شخص ترامپ است و از جانب رسانه‌های وابسته به صهیونیسم جهانی نیز حمایت می‌شود، قابل کنترل و خنثی‌سازی است.

ما قطعاً باید در این بخش جنگ که از حساسیت و تأثیر زیادی برخوردار است نیز بر دشمن پیروز شویم.

 راه پیروزی بر دشمن در جنگ روانی منحصر به اقدامات متقابل رسانه‌ای نیست. این کار هم لازم است و باید با استفاده از امکانات پیشرفته و نیروهای کاردان دنبال شود ولی علاوه بر این، توجه به نیازهای روحی، تأمین حقوق قانونی مردم و مشارکت دادن اقشار مختلف در تصمیم‌سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها شرایط اصلی موفقیت در مقابله با جنگ روانی است.

دشمن تلاش می‌کند با توسل به انواع ترفندهای تبلیغاتی، مردم را نسبت به توانائی‌های کشور دچار تردید کند و بر واقعیت‌ها سرپوش بگذارد. این توطئه کثیف را فقط با رفتارها و گفتارهای صادقانه و مواجه ساختن مردم با آنچه در بطن جامعه می‌گذرد می‌توان خنثی کرد. کوتاه کردن دست مفسدان اقتصادی، آسان‌سازی دسترسی عموم مردم به کالاها و خدمات مورد نیاز و ایجاد رونق اقتصادی در کشور از اموری هستند که دولت باید برای تحقق آنها تلاش کند تا بتواند جنگ روانی دشمن را به شکست بکشاند.

این موفقیت‌ها را مسئولین فقط با انسجام و وحدت کلمه می‌توانند محقق نمایند. ایران برای پیروزی در جبهه‌های دوم و سوم به این وحدت و انسجام نیاز مبرم دارد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر تقویم روز نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : تقویم روز بیشتر بخوانید: جریانی مرموز در پی فروپاشیدن دولت است تاسف یک روزنامه از صحنه گردانی هیات‌های مذهبی به دست مداحان بی سواد هشدار یک روزنامه به تکرار وقایع تلخ 18 و 19 دیماه 1404 دشمن می خواهد ما را به قدرت نظامی مان مغرور کند هشدار به مسئولان: در تله «مقابله» با اوکراین نیُفتید تماشاخانه یک جرعه آب برای هدهد؛ یک گودال مرگ برای کل و بزها / دو تصویر از یک ماجرا چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

ابراهیم عزیزی، رئیس کمیسیون امنیت ملی در پیامی توییتری نوشت: آمریکا با عذرخواهی از مردم ایران، منطقه را ترک خواهد کرد.

به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ این روز‌ها برخی از سیاسیون ورشکسته در فضای رسانه‌ای، از لزوم «پایان جنگ» سخن می‌گویند و حالا این ادبیات در اظهارات رئیس‌جمهور هم تکرار شده است.

پرسش ساده، اما اساسی اینجاست: مگر ما شروع‌کننده جنگ بودیم که پایان دادن به آن به دست ماست؟

جنگ را دشمن تحمیل کرد. دشمن حمله کرد، دشمن ترور کرد، دشمن تأسیسات ما را زد و دشمن بود که پیمان‌ها را نقض کرد. جمهوری اسلامی ایران در مقام دفاع مشروع و با اقتدار کامل پاسخ داد و دشمن را شکست خورده به عقب راند.

حالا با این واقعیت روشن، «پایان دادن به جنگ» یعنی چه؟ یعنی چه کنیم که جنگ تمام شود؟ یعنی برویم و از دشمن متجاوز خواهش کنیم که آتش‌بس کند؟ یعنی با پذیرش خواسته‌های او، سازش کنیم تا او راضی شود دست از تجاوز بردارد؟

این رویکرد، نه تنها هیچ نسبتی با واقعیت میدان ندارد، بلکه دقیقاً همان حرفی است که برخی جریانات سیاسی ورشکسته و بی‌اعتبار در روز‌های اخیر مطرح کرده‌اند. جالب آنکه همان افراد، پیشتر نیز با ادبیات انفعالی خود، زمینه‌ساز خوش‌بینی‌های بی‌نتیجه به دشمن شده بودند.

نکته مهمتر اینکه چنین مواضع ضعیف و انفعالی، نه تنها جنگی را پایان نمی‌دهد، بلکه دقیقاً همان عاملی است که دشمن را به حمله و تجاوز مجدد تشویق می‌کند. تاریخ گواه است که هرگاه ایران از موضع انفعال و عقب‌نشینی سخن گفته، دشمن جری‌تر شده و بر طمع خود افزوده است.

نمونه بارز آن، دو جنگ اخیری است که در دوره‌ای صورت گرفت که دولتمردان ما بیشترین تمایل را به مذاکره و انعطاف با دشمن داشتند و هر بار نیز در حین مذاکره مورد حمله قرار گرفتیم.

دشمن همچون گرگی است که بوی ضعف را حس می‌کند و به جای عقب‌نشینی، حمله‌ای سخت‌تر را آغاز می‌کند. ادبیات «پایان جنگ» از موضع خواهش و التماس، به دشمن این پیام را می‌دهد که ایران از میدان خسته شده و برای خروج شتابزده است؛ این دقیقاً همان نقطه‌ای است که دشمن برای افزایش فشار و طراحی حمله‌ای جدید، از آن بهره‌برداری خواهد کرد.

مردم هوشیار و بصیر ایران، رئیس‌جمهور را به صداقت می‌شناسند و از ایشان انتظار دارند که فریفته ادبیات سیاسیون شکست‌خورده نشوند. تکرار این حرف‌های به‌ظاهر صلح‌طلبانه و عوامانه، نه تنها به اعتماد مردم نسبت به دولت آسیب می‌زند، بلکه به دشمن این پیام را می‌دهد که ایران برای خروج از میدان شتابزده است و او را نسبت به اقدامات خصمانه‌تر تشویق می‌کند.