به گزارش اصلاحات نیوز؛
امریکا از دور تازهای از تحریمها علیه ایران سخن میگوید؛ تحریمهایی که مقامهای آمریکایی آن را «سختترین تحریمهای تاریخ» توصیف کردهاند و همزمان، دامنه تهدیدها را به کشورها و بازیگرانی که مسیرهای اقتصادی ایران را باز نگه میدارند نیز گسترش دادهاند.
اگر جنگ و فشارهای پیشین نتوانسته ایران را به پذیرش خواستههای واشنگتن وادار کند، چرا آمریکا تصور میکند تشدید فشار اقتصادی میتواند نتیجه متفاوتی داشته باشد؟
پاسخ به این پرسش شاید تنها در بازار نفت، شبکه بانکی یا میزان ذخایر ارزی ایران خلاصه نشود. صادق ملکی، معتقد است مهمترین پشتوانه ایران در روزهای فشار و تهدید، مردم هستند؛ مردمی که با وجود همه انتقادها و اعتراضها، هنگامی که موجودیت و تمامیت کشور را در خطر دیدهاند، در کنار ایران ایستادهاند.
از نگاه او، اگر نظام حکمرانی بتواند این سرمایه را حفظ کند، مهمترین اهرم ایران برای عبور از مرحله دشوار پیشرو را در اختیار خواهد داشت؛ مرحلهای که به گفته او، راه عبور از آن نه جنگ است و نه تحریم، بلکه بازگشت به دیپلماسی و احیای مسیر تفاهم با آمریکا است.
آمریکا دور تازه تحریمها را «سختترین تحریمهای تاریخ» توصیف کرده است. واشنگتن دقیقاً به دنبال چیست؛ تسلیم ایران، تغییر رفتار تهران یا تغییر ساختار سیاسی؟
صادق ملکی: مهمترین هدف سیاستهای تحریمی آمریکا، تغییر رفتار ایران است. این تغییر رفتار میتواند زمینهساز تغییرات ساختاری و راهبردی در عرصه سیاست خارجی و حتی سیاست داخلی شود. دو جنگ ۱۲ روزه و رمضان آمریکا علیه ایران نشان داد که ایران و ایرانیان، هنگامی که نام میهن با خطری جدی مواجه شود، تا پای جان برای آن میایستند و نه تنها اهل تسلیم نیستند، بلکه در چنین شرایطی این آتشبس است که به درخواست دشمن مطرح میشود.
به نظر میرسد آمریکا تصور میکند با افزایش فشارهای اقتصادی میتواند به نتایجی دست پیدا کند که از مسیر جنگ به دست نیاورده است. بنابراین، هدف اصلی این دور از تحریمها را باید در تلاش برای تغییر رفتار ایران جستوجو کرد؛ تغییری که از نگاه واشنگتن میتواند پیامدهای گستردهتری در عرصههای مختلف داشته باشد.
ترامپ تهدید کرده کشورهایی را که به ایران کمک اقتصادی کنند نیز …
